DJERV-DJERV

Θυμάστε την τύπισσα στο "Gateways" των Dimmu Borgir; Ναι λέω για εκείνη που σε μερικούς η φωνή της φαινόταν νευρωτική, αλλά άλλοι την λάτρεψαν. Πράγματι η φωνή της Agnete είναι ιδιαίτερη αλλά αναμφισβήτητα ταλαντούχα. Κι αυτό γιατί μπορεί να την χρωματίζει όπως θέλει και μέσα της κρύβει punk δύναμη. Οι Djerv στους οποίους τραγουδάει, κυκλοφορούν αυτόν τον καιρό το ντεμπούτο τους. 

DAKRYA-CRIME SCENE

Λίγα είναι τα συγκροτήματα που μπορούν να παίζουν αυθεντική και παράξενη μουσική. Οι Dakrya είναι ένα από αυτά. Και πως μπορείς να τους περιγράψεις; Σίγουρα ο όρος θεατρικότητα τους ταιριάζει απόλυτα. Περισσότερο ακούγοντάς τους στο μυαλό έρχονται οι Diablo Swing Orchestra, αλλά και πάλι είναι διαφορετικοί. Η ατμόσφαιρα του "Crime Scene" είναι αντίστοιχη ενός freakshow. Σκοτεινή, αλλά γεμάτη εκπλήξεις!

SCAR OF THE SUN-A SERIES OF UNFORTUNATE CONCURRENCIES

H ελληνική σκηνή έχει να επιδείξει αρκετά νέα συγκροτήματα που παρουσιάζουν έργα που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τα αντίστοιχα "συναδέλφων" τους στο εξωτερικό. Οι Scar of the Sun παίζουν gothic metal με αρκετά ατμοσφαιρικά στοιχεία, επηρεασμένο από Paradise Lost και Opeth, αλλά και από το σουηδικό μελωδικό death των Dark Tranquillity. Αυτή είναι η πρώτη επίσημη κυκλοφορία τους. 

DRACONIAN-A ROSE FOR THE APOCALYPSE

Μετά το εξαιρετικό "Turning Season Within" του 2008 οι Σουηδοί Draconian μας καλούν ακόμη μια φορά για ένα σκοτεινό ταξίδι, μέσα από μια μουσική μελαγχολική και συνάμα λυτρωτική, που ξορκίζει τον πόνο και αγγίζει την ψυχή. Το ατμοσφαιρικό doom\death με αρκετά gothic στοιχεία, όπως τα δίδαξαν οι Theater of Tragedy, μπορεί να μην είναι μουσική για διασκέδαση, αλλά έχει την ικανότητα να δημιουργεί εικόνες. Υπέροχες ρομαντικές μελωδίες, πλούσιες συνθέσεις και εναλλαγή φωνητικών που είναι γοητευτικός. Η Lisa Johansson διαθέτει μια όμορφη εκφραστική φωνή, που σε συνδυασμό με τα brutal του Anders Jacobsson δημιουργούν έναν ήχο θλιμμένο και ποιητικό.

HEAVENWOOD-ABYSS MASTERPIECE

Μετά τους Moonspell, ένα ακόμη πορτογαλικό συγκρότημα αναμένεται να τραβήξει περισσότερα φώτα προς τον σκοτεινό κόσμο του. Ατμοσφαιρικό metal, εμπλουτισμένο με gothic, doom και death στοιχεία. To "Abyss Masterpiece" επιβεβαιώνει τον τίτλο του με τον καλύτερο τρόπο. 12 συνθέσεις, δυναμικές και με όμορφη ατμόσφαιρα. Εξαιρετικό για ξεκίνημα το "The Arcadia Order", κινηματογραφικό, γρήγορο με επιβλητικά φωνητικά, brutal κυρίως. Φοβερό το "Morning Glory Clouds", με τις κιθάρες να υφαίνουν μελωδίες και ρυθμούς που κολλάς και τα καθαρά φωνητικά στο refrain να το μετατρέπουν σε υμνικό.

AMORPHIS-THE BEGINNING OF TIMES

Aλλάζει μια πετυχημένη συνταγή; Υπό προυποθέσεις ναι. Αλλά στην περίπτωση των Amorphis, μιας πραγματικά αγαπημένης μπάντας δεν υπάρχει σοβαρός λόγος. Με την έλευση του Tommi Joutsen πίσω από το μικρόφωνο, οι Φινλανδοί αναγεννήθηκαν προσφέροντάς μας δίσκους όπως τα "Eclipse", "Silent Waters" και "Skyforger" με τον έναν να είναι καλύτερος από τον άλλον. Στο 10ο συνολικό τους άλμπουμ και 4ο σερί με τον Joutsen ασχολούνται και πάλι με την μυθολογία της πατρίδας τους στιχουργικά, ενώ ηχητικά ακολουθούν τα χνάρια των τελευταίων. 

POISONBLACK-DRIVE

O Ville Laihiala μετά από τους μακαρίτες Sentenced έφτιαξε τους Poisonblack για να πνίξει τον πόνο του και πριν καλά-καλά το καταλάβουμε κυκλοφορούν 5ο δίσκο και μάλιστα αρκετά σύντομα, αφού μόλις ένας χρόνος πέρασε από το "Rust and Bones". Το ύφος παραμένει το ίδιο, αλλά το καψουρο-gothic metal των Φινλανδών είναι πολύ καλύτερο από τα περισσότερα συγκροτήματα του είδους, γιατί έχουν μπολιάσει στον ήχο τους και heavy rock στοιχεία, πείθωντάς σε πιο εύκολα να...δαγκώσεις την λαμαρίνα.

LAKE OF TEARS-ILLWILL

Πέρασαν 4 χρόνια από το "Moons and Mushrooms" έναν αρκετά καλό δίσκο, για να κυκλοφορήσουν οι Lake of Tears νέο υλικό. Η αλήθεια είναι ότι έχουν έναν προσωπικό ήχο που τους κάνει ξεχωριστούς. Ασυναίσθητα τους έχω συνδέσει με το ανυπέρβλητο "Forever Autumn" και ίσως κάθε σύγκριση να είναι άδικη. Στο "Illwill" βαραίνουν ακόμη περισσότερο τον ήχο τους κι έχουν γίνει πιο επιθετικοί. Τα ψυχεδελικά\τριπαριστά σημεία είναι μειωμένα. Βέβαια οι Lake of Tears έχουν και το στοιχείο της έκπληξης κάθε φορά, αφού κρατώντας σταθερό τον πυρήνα της μουσικής τους, πειραματίζονται.

GOTHMINISTER-ANIMA INFERNA

Η πόλη φορά τα καλά της. Τα πιο σκοτεινά της χρώματα. Μέσα σε μια ηλεκτρισμένη νύχτα όλα μπορούν να συμβούν. Κι αν το dancefloor είναι ποτισμένο μαι αίμα αυτό δεν μας πειράζει. Χορεύει, χτυπιέται, φτάνει πιο κοντά στις πύλες της Κόλασης αλλά το διασκεδάζει. Φροντίζουν οι Νορβηγοί γι' αυτό. Industrial ρυθμικές κιθάρες που χαιρετίζουν τους Rammstein, gothic ατμόσφαιρα και πολλά electro\dark wave στοιχεία που κάνουν την μουσική τους πολύ κινηματογραφική και έντονη.

WITHIN TEMPTATION-THE UNFORGIVING

Οι Within Temptation δεν έχουν απογοητεύσει με κανέναν δίσκο τους, αντιθέτως η ποιοτική μουσική που γράφουν πιστά, φέρνει νέους οπαδούς  με κάθε κυκλοφορία. Αυτό σκοπεύει να κάνει και το "The Unforgiving" το πρώτο concept άλμπουμ που κυκλοφορούν οι Ολλανδοί, με την θεματολογία να βασίζεται στο ομώνυμο comic. Εξού και το ασυνήθιστο εξώφυλλο το οποίο όμως ταιριάζει πλήρως με το κλίμα του δίσκου. To "The Unforgiving" φιλοδοξεί να είναι αυτό που θα μεγαλώσει κι άλλο την δημοτικότητά τους. Ήδη από το "The Heart of Everything" είχαν κάνει στροφή σε πιο αμερικάνικο ήχο και πιο pop προσέγγιση, στοιχείο που βρίσκει την αποθέωσή του εδώ. Οι κιθάρες είναι πιο rock και τα πλήκτρα πιο κινηματογραφικά. Αυτή που κλέβει την παράσταση είναι Sharon, που η φωνή της (ή καλύτερα φωνάρα) άλλες φορές θυμίζει ιέρεια του Avalon κι άλλες pop diva που καταφέρνει να ισορροπεί σε όποιον ρόλο της ζητηθεί.

BEFORE THE DAWN-DEATHSTAR RISING

Άλλη μια μπάντα από την Φινλανδία, που τα τελευταία χρόνια έχουν ανέβει σημαντικά οι μετοχές της, αφού κυκλοφόρησε μια σειρά πολύ καλών δίσκων, κάτι που πιστοποιούν και με το νέο τους πόνημα. Το "Deathstar Rising" μπορούμε να το κατατάξουμε στο μελωδικό death metal που περιέχει γενναίες δόσεις από gothic και ψήγματα από doom. Ένας συνδυασμός αρκετά διασκεδαστικός, αφού οι Before the Dawn έχουν βαριές κιθάρες και πιασάρικες μελωδίες (αλα Amorphis), hooks και refrains που μπορείς να τα τραγουδάς και να κοπανιέσαι.

DEAD BROTHERS-THE 5TH SIN-PHONIE

Ήρωες σε φιλμ noir, ασπρόμαυρα κόμικς, κάτι cult ταινίες τρόμου να παίζουν, ένα κουτούκι με μια παρέα που τα πίνει, ο Bela Lugosi, ένα αλλόκοτο τσίρκο με τσιγγάνους, οι Residents παίζουν ζάρια με τον Tom Waits σε κάποιο jazz bar. Τι σχέση έχουν όλα αυτά; Μια ομιχλώδης νύχτα, φανάρια αναμένα, το καμπαρέ φιλοξενεί τον Nick Cave, καταραμένα blues κάτω από το ολόγιομο φεγγάρι. Στο νεκροταφείο, ένα show έχει ξεκινήσει, ενώ στην ταραγμένη θάλασσα κάποιοι μεθάνε με ένα μπουκάλι ρούμι. Τώρα γίνεται ξεκάθαρο; Μάλλον όχι γι' αυτό πρέπει να βρείτε και να το ακούσετε!

SIRENIA-THE ENIGMA OF LIFE

To συμφωνικό female fronted metal με έχει κουράσει. Οι Νορβηγοί Sirenia είναι μια συμπαθής μπάντα στον χώρο, αλλά νομίζω πως με το "The Enigma of Life" πάνε βήματα πίσω. Κι αυτό γιατί ο ήχος τους γίνεται πολύ πιο μαλακός, οι ταχύτητες έχουν πέσει, με τον πρωταγωνιστικό ρόλο να τον έχουν οι μελωδίες και τα πλήκτρα. Ακόμη και τα φωνητικά είναι ακόμη πιο pop. Λίγα brutal φωνητικά που και που, βάζουμε και λίγες χορωδίες κι έτοιμη η συνταγή για να πουλήσουμε. Ναι να πουλήσουμε, αφού ο νέος δίσκος των Sirenia αυτόν ακριβώς τον σκοπό έχει, αλλιώς δεν εξηγείται η στροφή στον ήχο τους. Πραγματικά δεν έχουν καμία σχέση σαν συγκρότημα με εκείνο του "An Elixir For Existence".

CRADLE OF FILTH-DARKLY, DARKLY, VENUS AVERSA

Μετά από το ζενίθ που έπιασαν με το "Midian" οι Cradle of Filth πειραματίστηκαν στις επόμενες κυκλοφορίες τους κρατώντας το ενδιαφέρον, αλλά χάνοντας παραδοσιακούς black metal οπαδούς. Με το προηγούμενο "Godspeed on the Devil's Thunder" φάνηκε πως ξαναβρίσκουν τον δρόμο τους, επιστρέφοντας στον παλιό ήχο τους. Το "Darkly, Darkly, Venus Aversa" ολοκληρώνει αυτή την επιστροφή. Black με αρκετά gothic και ατμοσφαιρικά στοιχεία, λουσάτο και βαμπιρικό με concpet σχετικά με την Λίλιθ (πρώτη σύντροφο του Αδάμ και μητέρα των βαμπίρ). Ο δίσκος είναι πολύ καλός και απαιτεί περισσότερα ακούσματα σε σχέση με το παρελθόν. Μπορώ να πω ότι βάρυνε λίγο ο ήχος τους και ανέβηκαν οι ταχύτητες.

THERION-SITRA AHRA

Οι Therion φτάνουν αισίως στον 13ο δίσκο τους! Από τους Σουηδούς πάντα οι απαιτήσεις είναι υψηλές, ενώ ο Christofer Johnson πρέπει δικαίως να θεωρείται από τους καλύτερους σύγχρονους συνθέτες. Ο τρόπος που οι Therion παντρεύουν το metal και το rock με την κλασική μουσική είναι απαράμιλλος. Στο "Sitra Ahra" πραγματεύονται -ως συνήθως- μυστικιστικά θέματα, αυτή την φορά για τον αντίκοσμο, την Άβυσσο και την άλλη πλευρά της δημιουργίας, όπου κατοικούν οι δαιμονικές δυνάμεις. Το κέλυφος στο εξώφυλλο συμβολίζει τις άδειες υπάρξεις που υπήρχαν σε άλλους κόσμους πέρα από τον δικό μας και που γέμισαν από μέρος της ενέργειας του Θεού. Όσο αφορά το μουσικό μέρος, αρχικά μπορώ να πω ότι με ξένισε, -αλλά όπως και κάθε δίσκος τους θέλει ακροάσεις- όμως μπορώ να πω ότι είναι ο πιο απαιτητικός τους δίσκος. Έχει ποικιλία ήχων και διαθέσεων.

NIGHTFALL-ASTRON BLACK AND THE THIRTY TYRANTS

Έξι χρόνια σιωπής ήταν πολλά. Πολλοί πίστεψαν ότι δεν θα ακούσουμε νέα τραγούδια απ' αυτούς ξανά. Οι Nightfall είναι από τις σημαντικότερες (και καλύτερες) μπάντες της ελληνικής σκηνής. Ένα συγκρότημα που πάντα ήταν απρόβλεπτο, ακολούθησε διαφορετικές μουσικές κατευθύνσεις και πάντα διέφερε για τους καυστικούς του στίχους. Και μόνο η αναγγελία πως θα κυκλοφορήσουν νέο δίσκο με έβαλε στην πρίζα. Ο τίτλος του άλμπουμ αρκετά αινιγματικός, ενώ το εξώφυλλο είναι ίσως το καλύτερο που έχουμε δει στην δισκογραφία τους. Συν το γεγονός πως υπέγραψαν συμβόλαιο με την Metal Blade, μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες στον χώρο. Οι οιωνοί ήταν λοιπόν με το μέρος των Nightfall, οι οποίοι κάνουν μεγάλη επιστροφή. Κανείς δεν περιμένει σαφώς, να αλλάξει αυτός ο δίσκος τον κόσμο, όσοι όμως τους παρακολουθούν ήδη έχουν ενθουσιαστεί.

TRISTANIA-RUBICON

Οι Νορβηγοί Tristania είναι από τα συγκροτήματα που πρωτοστάτησαν στην δημιουργία του ατμοσφαιρικού metal ήχου, κυρίως στο στυλ "beauty and the beast" δηλαδή αιθέρια γυναικεία φωνητικά με brutal αντρικά. Μετά την φυγή της Vibeke (η οποία έφτιαξε τους ReVamp) που είναι από τις μεγαλύτερες φωνές, πήραν καινούρια τραγουδίστρια, την Ιταλίδα Mariagnela Demurtas, η οποία αν και έχει διαφορετικό στυλ και χροιά από την προκάτοχό της, τα καταφέρνει περίφημα. Oι Tristania μετά από 3 χρόνια που είχαν κυκλοφορήσει το "Illumination" συνεχίζουν και είναι δημιουργικοί παρόλες τις τόσες αλλαγές μελών.

DANZIG-RED DETH SABAOTH

Eίναι απίστευτο πως ο "Evil Elvis" κάνει τόσο δυναμικό comeback! Από το εξώφυλλο που παραπέμπει σε cult comics καταλαβαίνεις πως η μαγεία, το sex, ο θάνατος και το σκοτάδι επέστρεψαν στην απολαυστική τους μορφή! Ο Tommy Victor είναι σοφή επιλογή για τις κιθάρες και αποδεινύεται σε όλη την διάρκεια του δίσκου. Οι φωνητικές επιδόσεις του Danzig είναι τόσο δυνατές και γοητευτικές όσο στην δεκαετία του '90. Όλα παραπέμπουν στα πρώτα του, κλασικά άλμπουμς. Και είναι απίστευτα διασκεδαστικό.

REVAMP-REVAMP

H Floor Jansen, αμέσως μετά την διάλυση των After Forever, δεν έκατσε και πολύ να μελαγχολήσει και δραστηριοποιήθηκε και πάλι μουσικά, δημιουργώντας ένα νέο γκρουπ με το όνομα ReVamp. Ο χώρος του ατμοσφαιρικού metal είναι πολυπαθής, με τόνους μετριοτήτων να κυκλοφορούν συνεχώς. Το ντεμπούτο των ReVamp δεν ανακαλύπτει το είδος από την αρχή, αλλά είναι αξιοπρεπές και δυναμικός.

LACRIMAS PROFUNDERE-THE GRANDIOSE NOWHERE

Δικαιολογημένα οι Lacrimas Profundere είναι από τα σημαντικά gothic rockσυγκροτήματα. Οι Γερμανοί έχουν κυκλοφορήσει μερικά άλμπουμς άξιας προσοχής, με το προηγούμενό τους "Songs for the Last View" να δίνει μια πιο εμπορική χροιά που συνεχίζεται στο "The Grandiose Nowhere". Είναι κακό αυτό; Εξαρτάται τι προτιμάς.