PAIN-YOU ONLY LIVE TWICE

Σταθερά παραγωγικός ο Peter Tagtgren, μια μορφή για το death metal αλλά και ως παραγωγός, δεν δίστασε να δημιουργήσει και το project του, τους Pain, προκειμένου να δοκιμάσει συνθετικά κι άλλα πράγματα. Έλα όμως που οι Pain έγιναν υπολογίσιμο συγκρότημα, το οποίο μάλιστα γνωρίζει και σχετική εμπορική επιτυχία. Έτσι το νέο τους άλμπουμ με τον αλα James Bond τίτλο είναι εδώ και αποδεικνύεται άλλη μια φορά, πως ο Σουηδός είναι ταλαντούχος σε ότι κι αν κάνει. 

THE DEVIN TOWNSEND PROJECT-DECONSTRUCTION

Ο ανήσυχος και ιδιοφυής καλλιτέχνης που ακούει στο όνομα Devin Townsend κυκλοφορεί ένα ακόμη άλμπουμ με το project του. Πραγματικά δεν μπορείς να μαντέψεις κάθε φορά τι πρόκειται να ακούσεις κι αυτό είναι από τα μεγάλα ατού κάθε έργου του τρελο-Καναδού. Στο "Deconstruction", το πειραματικό rock, το industrial, το death, το black και η electro δεν διαχωρίζονται μεταξύ τους, αλλά φτιάχνουν ένα κράμα που αποδεικνύει ότι η μουσική είναι μία. Και όχι μόνο αυτό, αλλά υπάρχουν και εκλεκτές συμμετοχές. Διαβάστε: Mikael Åkerfeldt (Opeth), Ihsahn (ex-Emperor),Tommy Giles Rogers (Between the Buried and Me), Joe Duplantier (Gojira),Paul Masvidal (ex-Death, Cynic), Greg Puciato (The Dillinger Escape Plan),Floor Jansen (After Forever), Oderus Urungus (Gwar) και Fredrik Thordendal (Meshuggah) χαρίζουν ακόμη περισσότερη αίγλη σε ένα καταπληκτικό δημιούργημα.

SAMAEL-LUX MUNDI

Οι Samael είναι ένα συγκρότημα που αν και μύησε πολλούς στο black metal τα τελευταία χρόνια έκανε στροφή στον ήχο του δοκιμάζοντας πιο ηλεκτρονικές φόρμες κάτι που ξένισε τους "βαμμένους" του είδους. Σαφώς το "Solar Soul" ήταν το πιο πολυποίκιλο που είχαν κάνει, ενώ το προπέρσινο "Above" είχε γίνει πιο σκληρό. Το "Lux Mundi" είναι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα σ' αυτα΄τα δύο άλμπουμς και στο πραγματικά ξεχωριστό "Passage". Για την ακρίβεια πλησιάζει κατά πολύ σ' αυτό. Η industrial ατμόσφαιρα, οι mid tempo συνθέσεις και τα electro πλήκτρα έχουν μεγάλη συμμετοχή. Θα έλεγα πως είναι μουσική που ταιριάζει σε "evil" clubs.

CIRCLE OF ANIMALS-DESTROY THE LIGHT

Εξαιρετικό ενδιαφέρον έχει αυτή η κολλεκτίβα από μέλη των Minsk, Yakuza, Sonic Youth, Municipal Waste κ.α χρησιμοποιώντας μια σειρά από διάφορους drummers δημιουργεί ένα λαμαρινέ και κυνικό industrial που κάνει περήφανους τους Ministry. Τραγούδια σκοτεινά, υπνωτικά που περιγράφουν μια ψυχρή πραγματικότητα. Σκουριασμένες κιθάρες, refrains για αρένες εξεγερμένων, πλήκτρα και samples που "λερώνουν" τους ρυθμούς. Και είναι πολύ σημαντικό ότι μέσα σ' αυτό το χάος, υπάρχουν ξεκάθαρες δομές.

GOTHMINISTER-ANIMA INFERNA

Η πόλη φορά τα καλά της. Τα πιο σκοτεινά της χρώματα. Μέσα σε μια ηλεκτρισμένη νύχτα όλα μπορούν να συμβούν. Κι αν το dancefloor είναι ποτισμένο μαι αίμα αυτό δεν μας πειράζει. Χορεύει, χτυπιέται, φτάνει πιο κοντά στις πύλες της Κόλασης αλλά το διασκεδάζει. Φροντίζουν οι Νορβηγοί γι' αυτό. Industrial ρυθμικές κιθάρες που χαιρετίζουν τους Rammstein, gothic ατμόσφαιρα και πολλά electro\dark wave στοιχεία που κάνουν την μουσική τους πολύ κινηματογραφική και έντονη.

DAGOBA-POSEIDON

Aνακάλυψα τους Γάλλους Dagoba με το "Face the Colossus" που πραγματικά με καθήλωσε. Θεωρώ ότι είναι αυτοί που ηχούν όσο πιο κοντά γίνεται στους Fear Factory, χωρίς να τους αντιγράφουν. Η αίσθηση της μελωδίας, οι ογκώδεις ρυθμοί, τα ηλεκτρονικά στοιχεία και η industrial ατμόσφαιρα τους κάνουν μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση. Το "Poseidon" -που μάλλον αναφέρεται στο γνωστό πλοίο- συνεχίζει στα υψηλά επίπεδα του προκατόχου, αλλά γίνεται πιο επιθετικό και ίσως πιο κινηματογραφικό.

ABORYM-PSYCHOGROTESQUE

Oι Aborym είναι ένα συγκρότημα που παντρεύουν το black metal με το industrial. Μετά την φυγή του Αttila Csihar (ex-Mayhem) δεν πτοήθηκαν, αλλά αντιθέτως σκάρωσαν έναν αξιόλογο δίσκο, όπως είναι το Psychogrotesque,, το οποίο δεν έχει τίτλους τραγουδιών, αλλά μοιάζει να είναι μια μεγάλη σύνθεση, χωρισμένη σε 10 μέρη. Αυτή την φορά το concept στηρίζεται στις σκέψεις ενός τρόφιμου ψυχιατρείου. Η ατμόσφαιρα είναι "άρρωστη", με τα ηλεκτρονικά στοιχεία και τα πλήκτρα να δημιουργούν ένα πειστικό κλίμα που αντικατοπτρίζεται ακόμη και στο εξώφυλλο, αλλά και στους στίχους.

ROB ZOMBIE-HELLBILLY DELUXE 2

O Rob Zombie είναι ένας καλλιτέχνης 9μεταξύ άλλων και σκηνοθέτης) που δεν έχει την προσοχή που θα έπρεπε στην Ελλάδα. Ο φετινός του δίσκος αναμένεται να είναι ο τελευταίος που κυκλοφορεί, αφού ο ίδιος δήλωσε πως από εδώ και πέρα θα διαθέτει την μουσική του μόνο μέσω internet. Οι industrial αιχμές έχουν αφεθεί στην άκρη, καθώς από τον προηγούμενο κιόλας δίσκο, ο Zombie δίνει βάση περισσότερο στις heavy κιθάρες και στο bluesy rock. Υπάρχει ένα Sabbath-ικό συναίσθημα στις συνθέσεις και η horror θεματολογία είναι πανταχού παρούσα. Χρησιμοποιεί επίσης ακουστικές κιθάρες και samples από ταινίες τρόμου, κάνοντας την ακρόαση του album να θυμίζει soundtrack κάποιας cult ταινίας με occult περιεχόμενο.

Γενικά υπάρχει κέφι, χιουμοριστική διάθεση και μια rock n roll νοοτροπία. Ακούστε τραγούδια σαν το "Sick Bubblegum", "What", "Werewolf Baby" που ταιριάζουν σε πάρτυ ή πιο ατμοσφαιρικά σαν τα "Jesus Frankenstein" και "Virgin Witch". Ενώ το τελευταίο "The Man Who Laughs" είναι μια σύνθεση που θυμίζει τις παλαιότερες του Rob αλλά την συνοδεύει βιολί και διαρκεί 9 λεπτά. Τα refrains είναι απολαυστικά, ενώ οι επιρροές δεν κρύβονται (ας είναι καλά ο Alice Cooper). Γενικά το "Hellbilly Deluxe 2" είναι ένας άκρως διασκεδαστικός δίσκος που σφύζει από ενέργεια, με αρκετά hits και μια ατμόσφαιρα από '70s να πλανάται. Άκρως ταιριαστό για Halloween. Και για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, ο καλύτερος και πιο ώριμος δίσκος του Zombie.

FEAR FACTORY-MECHANIZED

Αυτός είναι ο πρώτος σπουδαίος δίσκος για το 2010. Οι Fear Factory επέστρεψαν και μας παρουσιάζουν το καλύτερό τους album μετά το θρυλικό "Demanufacture". Ο Dino Cazares γύρισε στην μπάντα και αυτή η επιστροφή κάνει την διαφορά στον δίσκο, καθώς τα riffs είναι φοβερά και οι ρυθμοί καταιγιστικοί. Ο Herrera έφυγε αλλά όταν πίσω από τα drumms κάθεται το θηρίο Gene Hoglan η απώλεια αυτή καλύπτεται, όπως επίσης και του μπασίστα Wolbers, καθώς ο Stroud (Strapping Young Lad, Zimmers Hole) κάνει ότι καλύτερο μπορεί. Ο δίσκος ξεκινάει δυναμικά με το ομώνυμο και οι προθέσεις των F.F. γίνονται σαφείς.

SYBREED-THE PULSE OF AWAKENING

Αυτός εδώ ο δίσκος ήταν μια καλοδεχούμενη πρόταση. Συνδυασμός industrial με μελωδικό death και κάποια electro στοιχεία χρησιμοποιημένα με τον τρόπο που δίδαξαν οι Fear Factory. Βέβαια οι Sybreed κινούνται σε όλο το φάσμα του "μηχανικού" ήχου αφού οι λούπες των Ministry, η electro-pop-goth των Deathstars και τα μελωδικά περάσματα των Dark Tranquillity μοιάζουν να συρράφονται με πετυχημένο τρόπο.

THE DEVIN TOWNSEND PROJECT-ADDICTED!

Ο Devin Townsend είναι μια μουσική ιδιοφυία. Ακούγοντας τους Strapping Young Lad σίγουρα έρχεσαι σ' επαφή με μουσική παρανοική και απαιτητική, αλλά στο δεύτερο album του προσωπικού του project τα πράγματα είναι πολύ απλά: Rock μουσική, άμεση και πιασάρικη που κάνει τους συνθέτες που ψάχνουν τα ραδιοφωνικά hits να κοκκινίσουν από την ντροπή τους, που ωστόσο θα ξενίσει όσους περιμένουν ν' ακούσουν τραγούδια επιπέδου Nickelback αφού το "Addicted" δεν είναι προσιτό. Είναι όμως μοντέρνο, σφύζει από έμπνευση έχει χορευτικό χαρακτήρα (αν μπορώ να το πω έτσι) και heavy κιθάρες.

RAMMSTEIN-LIEBE IST FUR ALLE DA

Οι Γερμανοί ξανάρχονται! Οι Rammstein είναι ένα συγκρότημα που παρόλο που τραγουδάει στην μητρική του γλώσσα έχει γνωρίσει μεγάλη επιτυχία και όχι άδικα αφού καταφέρνει να κάνει το industrial metal προσιτό σε ετερόκλητα ακροατήρια. Χαρακτηριστικά της μπάντας η ευκολία να γράφει hits, οι βαριές κιθάρες, τα διάφορα ηλεκτρονικά στοιχεία και η σαρκαστική\χιουμοριστική τους διάθεση. Το νέο τους album δίνει περισσότερη έμφαση στο μεταλλικό στοιχείο και σίγουρα έχουμε να κάνουμε με το πιο βαρύ album των Rammstein.

DEATHSTARS-NIGHT ELECTRIC NIGHT

Oι Deathstars ηχητικά συνδυάζουν το industrial των Rammstein και το gothic με μια πιο rock χροιά και αισθητικά φέρνουν σαν εξώγαμα του Marilyn Manson. Πολλοί ακριβώς λόγω της εμφάνισής τους δεν θ' ασχοληθούν. Φέτος κυκλοφορούν το 3ο τους album αποφασισμένοι να χτυπήσουν επιτέλους την πόρτα στα charts και σε μεγαλύτερα ακροατήρια. Η αλήθεια είναι πως τώρα ακούγονται πιο δεμένοι και πιο δουλεμένοι από ποτέ. Το "Night Electric Night" ουσιαστικά συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε το "Termination Bliss" μόνο που είναι ελαφρώς πιο βαρύ. Κυνικό, σαρδόνιο, μοιάζει με τo soundtrack της αστικής παρακμής, με την κατάλληλη μουσική επένδυση για την πόλη που κρύβει τους φόβους της τις νύχτες πίσω από μια μάσκα ματαιοδοξίας.

DAGOBA-FACE THE COLOSSUS

Η Γαλλία αντεπιτίθεται! Μετά το τρομερό album των Gojira, έρχονται οι Dagoba από το πουθενά (για μένα που τους αγνοούσα) και βγάζουν μια δισκάρα απίστευτης δύναμης στα χνάρια των Fear Factory, Pantera και Strapping Young Lad. Τρομερό groove, έμπνευση, γαμάτα riffs, κινηματογραφική ατμόσφαιρα που σε μεταφέρει σε παράξενα μέρη και μια παραγωγή κολοσσιαία πραγματικά! Riffs που σου παίρνουν το κεφάλι, μελωδίες απόλυτα κολλητικές που φέρνουν στιγμές προς το μελωδικό death, rhythm section τεραστίων διαστάσεων, ποικιλία στα τραγούδια αφού το καθένα έχει την δική του προσωπικότητα, refrains που σε κολλάνε στον τοίχο, φωνητικά παθιασμένα είτε είναι brutal είτε καθαρά.
Τα πλήκτρα χρησιμοποιούνται με τρόπο ουσιαστικό, συμφωνικά, ηλεκτρονικά και cyber κάνοντας την μουσική των Dagoba να σφύζει από ενέργεια και συναίσθημα.

PAIN-CYNIC PARADISE

Ο κύριος Tagtgren φαίνεται πως βρίσκει τον δρόμο του μετά τις τελευταίες μέτριες προσπάθειες με τους Pain. Η συνταγή η ίδια. Industrial/rock με αρκετή ηλεκτρονική μουσική και κομμάτια που προορίζονται να γίνουν hit-άκια και μπορούν να παίζονται σε clubs με άνεση. Δυναμικές, χοροπηδηχτές συνθέσεις όπως τα "Ι'm going in", "Monkey Buisness", "Live fast, die young", "Don' t care", αλλά και το "Follow me" με τα φωνητικά της Annete των Nightwish να θυμίζει σουξέ του ραδιοφώνου αλλά και το "Ηave a drink on me" που μυρίζει αμερικάνικο νότο.

BIOMECHANICAL-CANNIBALIZED

Υ-Σ-Τ-Ε-Ρ-Ι-Α! Αυτή είναι η πρώτη λέξη που μου'ρχεται στο μυαλό ακούγοντας την δισκάρα που έβγαλαν οι Biomechanical. Το "Cannibalized" έρχεται να κλείσει θεματικά την τριλογία που άρχισε το "Eight Moons" το 2002. Αυτό είναι το soundtrack του ψυχικού και σωματικού θανάτου της ανθρωπότητας. Από που να πρωτο-αρχίσω; Ο John K φάνηκε εξ' αρχής πως έχει μανία να φτιάξει τον τέλειο δίσκο, αυτόν που θα μνημονεύουμε για πάντα. Αν τα κατάφερε; Είναι πολύ κοντά...

SAMAEL-SOLAR SOUL

Οι Samael είναι παλιοί στο χώρο του black metal κυκλοφορώντας διαμάντια όπως τα "Worship Him" και "Ceremony of opposites". Μετά από μία κάμψη και δοκιμές με ηλεκτρονικά στοιχεία επιστρέφουν με τα πειράματα να συνεχίζονται. Οι Samael χρησιμοποιούν διαφορετικά όργανα, τα ηλεκτρονικά μέρη συνεχίζουν να υπάρχουν, ορχηστρικά περάσματα με ιδιαίτερα keyboards φτιάχνουν αλλόκοτη ατμόσφαιρα, ενώ δεν μπορούμε να πούμε πως το ύφος που παίζουν είναι black metal πια...

MINISTRY-THE LAST SUCKER

Ένα είναι σίγουρο : Θα μας λείψουν! Αυτός είναι ο τελευταίος δίσκος των Ministry όπου αμέσως μετά την κυκλοφορία του και με το πέρας των συναυλιών θα μας αποχαιρετήσουν. Με τον ειρωνικό , καυστικό και αυτοσαρκαστικό τίτλο "The Last Sucker", έρχονται για να κλείσουν την τριλογία εναντίον του ανθρωπόμορφου ζώόυ που κατοικοεδρεύει στον Λευκό Οίκο...του Mr.Danger, (παλαμάκια) G. Bush!