ΗΑPPY NEW FEAR

"Στα βάθη του χειμώνα, έμαθα τελικά πως υπήρχε μέσα μου ένα ακατανίκητο καλοκαίρι" - Αλμπέρ Καμί

Δεν περιμένω ν' αλλάξει τίποτα από μόνο του. Για ν' αλλάξουμε τα πράγματα πρέπει να μαχόμαστε καθημερινά, ξεκινώντας απ' τον εαυτό μας, τις σκέψεις μας και τον τρόπο ζωής μας. Ας αντισταθούμε έμπρακτα στο αξίωμα πως τα πάντα στη ζωή είναι η επιτυχία και το χρήμα. Ας αντισταθούμε στην τηλε-νάρκωση και τον υπερκαταναλωτισμό που προβάλλουν ως τρόπο ύπαρξης τα media. Ας αντισταθούμε στην ηλιθιότητα, τον φανατισμό και την ελληναράδικη έπαρση. Ας αντισταθούμε στο ελλαδοτρανς, τον νεοεθνικισμό και τον δογματισμό.

KAΛΑΝΤΑ ΓΙΑ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΥΣ

Τι ωραία λαμπάκια, δέντρα και χαραγμένα χαμόγελα. Γιορτή της αγάπης; Δεν νομίζω. Η κρατικοποιημένη εκκλησία από τον Μέγα Κωνσταντίνο, καθιέρωσε για το τεράστιο πλήθος των νεοφώτιστων χριστιανών, που έγιναν πιστοί μόλις είδαν ότι συμφέρει, την γιορτή των γενεθλίων του αήττητου Ηλίου, που ήταν βασικά η γιορτή του χειμερινού ηλιοστασίου και κύρια γιορτή του Μίθρα που ήταν ειδικά δημοφιλής στο στρατό, σαν γενέθλια του Χριστού. Η 25η Δεκεμβρίου ήταν γιορτή των Παγανιστών και η τότε χριστιανική εκκλησία ποτέ δεν μπόρεσε να την αφανίσει-όπως θα ήθελε-γι' αυτό αναγκάστηκε να την προσεταιριστεί, καθώς η παγανιστική λατρεία είχε μεγάλη απήχηση.

ΝΕΑ ΠΡΕΖΑ (ΑΝΩΝΥΜΟΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΟΠΛΗΚΤΟΙ & ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΟΙ ΚΙΝΗΤΟΜΑΝΕΙΣ)

Είμαστε παγιδευμένοι σ' ένα matrix. Ναι είμαστε και μάλιστα με την συγκατάθεσή μας. Μοιάζει τρελό; Το matrix μας έχει επιβάλει να θεωρούμε τρελό το να συζητούμε για την ύπαρξή του, ώστε αν κάποιος το ανακαλύψει, να μην μπορεί το ίδιο να αποκαλυφθεί μαζικά. Από μικρή κιόλας ηλικία εκπαιδευόμαστε σε συγκεκριμένο τρόπο παρατήρησης. Το matrix εμβολίασε τον εγκέφαλο του καθενός μας μ' ένα παράσιτο. Το παράσιτο αυτό είναι επιρρεπές στους εθισμούς. Το matrix με την σειρά του δημιουργεί νέες καταστάσεις που προκαλούν το παράσιτο μες στον νου μας. Το αποπροσανατολίζει.

ΠΑΚΕΤΑΡΙΣΜΕΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

Θυμάστε όλοι στην ταινία Μatrix, πως ο Μορφέας δίνει στον Neo την δυνατότητα επιλογής μεταξύ ενός μπλε κι ενός κόκκινου χαπιού. Αν κατάπινε το μπλε χάπι θα ξύπναγε πάλι στο κρεβάτι του συνεχίζοντας την ζωή του μες στην άγνοια. Αν προτιμούσε το κόκκινο χάπι, θα αφυπνιζόταν και θα καταλάβαινε το ψεύτικο σκηνικό, την επίπλαστη πραγματικότητα που τον περιτριγύριζε. Η συνέχεια είναι γνωστή. Όμως δεν έχουμε ανάγκη από κανένα χάπι για να μάθουμε την Αλήθεια.

ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ

Ποιον θα απορρίψουμε ; Με ποιον ή ποιούς θα συγκριθούμε σήμερα για να τονώσουμε το Εγώ ή το Εμείς; Η χαμηλή αυτοεκτίμηση, μπορεί να οδηγήσει στην υποτίμηση των άλλων, των ξένων προς εμάς. Έτσι αν έχουμε σύμπλεγμα κατωτερότητας, η σύγκριση μ' αυτούς που θεωρούμε κατώτερους είτε ως άτομα είτε ως ομάδα, λειτουργεί ευεργετικά για την κοινωνική μας αυτοεικόνα. Ενισχύοντας την επίπλαστη αυτοπεποίθηση που μπορεί να μας διακατέχει, διαχωρίζουμε την ομάδα που ανήκουμε απ' την ξένη προς εμάς.

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΕΞΩ ΑΠ' ΤΟ INΤERNET

H τεχνολογία εξελίσσεται και οι μηχανές έχουν πλέον κύριο ρόλο στην ζωή μας. Η τεχνολογία πλέον είναι μια αυτόνομη ύπαρξη. Ένα αυτοδύναμο σύστημα που απαιτεί από εμάς για να συνδεθούμε στο internet να έχουμε το καλύτερο δυνατό modem, οθόνη plasma κτλ. Ο σπουδαίος διανοητής Μ. ΜακΛούαν είχε επισημάνει πως όλα τα τεχνολογικά μέσα είναι μια προέκταση της ανθρώπινης οντότητας, που τείνουν να μετατραπούν σε πληροφορία. Κατασκευάζουμε έναν εικονικό κόσμο και ταυτόχρονα μεταλλάσσουμε τον εαυτό μας ώστε να έχουμε καλύτερη προσβασιμότητα και λειτουργικότητα στον τεχνητό μας κόσμο.

O ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΟΣ ΑΥΝΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

Οι γιορτές πλησιάζουν και θα υποστούμε για μια ακόμη φορά τα χαζοπρογράμματα και τους ελληναράδικους ύμνους. Οι στιχουργοί των..."σουξέ" χωρίς ιδιαίτερες γνώσεις, συνέλαβαν από νωρίς τον τρόπο με τον οποίο συνηθίζει κανείς στην εποχή μας να βιώνει το γεγονός μιας απώλειας. Καταθλιπτικά και μανιακά. Πέρα απ' το τεχνικό του πράγματος, δηλαδή ότι θεωρώ τα σκυλάδικα αφόρητη ηχορύπανση, υπάρχει και κάτι ακόμη από πίσω. Ο λόγος που ακούνε τόσοι άνθρωποι σκυλάδικα είναι επειδή αρνούνται να αισθανθούν με διάρκεια και ευθύνη την λύπη τους.

ΚAΘΡΕΦΤΗ, ΚΑΘΡΕΦΤΑΚΗ ΜΟΥ...ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΝΕΙΣ;

Για να δούμε τι θα απαντήσει ο καθρέφτης; Αυτός ο φίλος ή εχθρός, ανάλογα με την διάθεσή μας. Ο δυτικός πολιτισμός αποθεώνει την υψηλή ραπτική και την μυθοποίησε, έφτασε να κυνηγά ως νευρωτικός, τα αδιέξοδα, την αλλαγή, το ''καινούριο'' που ευαγγελίζονται οι εποχιακές υποχρεώσεις και τα πρέπει. Η μόδα συνιστά ένα είδος πολυτέλειας που ανήκει σε κοινωνίες και τάξεις που έχουν λύσει τουλάχιστον τα βιοποριστικά τους προβλήματα.

ΣΗΜΕΙΑ & ΤΕΡΑΤΑ: ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΠΟΥ ΚΡΥΒΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΕΣΑ ΤΟΥ

Παντού γύρω μας υπάρχουν απειλές. Στην κοινωνία, στους εφιάλτες που βλέπουμε το βράδυ, στις ταινίες, στα βιβλία, στην θρησκεία, στην δουλειά μας, στα παραμύθια που μας έλεγαν όταν ήμασταν παιδιά, ακόμη και στην πολιτική. Πόσες φορές δεν ακούσατε κάποιον πολιτικό να παρουσιάζει τον αντίπαλό του ως απειλή ή ως εκπρόσωπο του Κακού; Όλες οι διηγήσεις κρύβουν μέσα τους ένα τέρας.  Στην πολιτική ιδίως ως τέρατα νοούνται οι ιδεολογίες, κυρίως οι αντίθετες προς τα δικά μας πιστεύω. Τα τέρατα είναι απαραίτητη ουσία για να πλάσουμε τα ήθη και τον τρόπο σκέψης. Είναι παρουσιάσεις κοινωνικών απόψεων, πολιτικών ή θρησκευτικών πιστεύω που παραμένουν μέσα στο συλλογικό ασυνείδητο αν και έχουν παραγκωνιστεί απ’ το προσκήνιο. Πόσες κινηματογραφικές ταινίες δεν έχουν χρησιμοποιήσει κάποιο τέρας για να αναπαραστήσουν τα ήθη της εποχής που προβλήθηκαν;

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ: ΟΙ ΚΛΟΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟ ΧΑΡΙΣΜΑ

Είναι αυτοί που μένουν σεμνοί, δεν επιδιώκουν την προβολή όταν κάνουν γκάφες, μένουν σκυθρωποί όταν το απαιτεί ο ρόλος με ηθοποιία στα όρια της οσκαρικής επιβράβευσης. Επιχειρηματολογούν σαν παιδάκια του δημοτικού, κρύβονται στα δύσκολα, όταν οι τηλεοπτικοί φακοί δεν έχουν γι' αυτούς καλλωπιστικά φίλτρα. Προσαρμόζονται στο τηλεοπτικό τσίρκο της ατάκας, πρόθυμοι να αναπτύξουν τα λογύδριά τους. Είναι αυτοί που αναδεικνύονται μέσω δολοπλοκιών και τυφλή υποταγή στην κομματική γραμμή. Τέκνα μιας μακράς πορείας αναξιοπρέπειας, αναξιοκρατίας και ψεύδους. Εκγυμνάστηκαν στην υπακοή, την παράδοση των λίγων κι ευνοημένων, στην αποτίναξη του φιλότιμου.

ΚΟΙΤΑΤΕ ΑΛΛΑ ΜΗΝ ΑΓΓΙΖΕΤΕ

Εν έτει 2007 , όπου κι αν γυρίσεις να κοιτάξεις θα δεις sex. Γυμνά κορμιά, διαφημίσεις με πικάντικα υπονοούμενα, προϊόντα κάθε λογής που αποκτούν την σημασία του σεξουαλικού όπλου, ή ακόμα και προϊόντα που θα μας κάνουν να νιώσουμε ηδονή. Το πλασάρισμα των προϊόντων αυτών εννοείται ότι το αναλαμβάνουν καλλίγραμμες γυναίκες ή γυμνασμένοι άντρες. Τα εξώφυλλα των εντύπων γέμισαν με σάρκα, ενώ τα δελτία ειδήσεων δεν χάνουν ευκαιρία παίρνοντας ως αφορμή ότι "ο κόσμος βγήκε στις παραλίες" για να δείξουν λίγο στήθος, λίγο πόδι κτλ, για να μην αναφερθώ στις εφημερίδες που κοντεύουν να καταλήξουν αυτές το συνοδευτικό για τις ταινίες πορνό.

Η ΑΘΗΝΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ! (Μέρος 2ο : Παγιδευμένοι σ' ένα ολοκληρωτικό multiplex)

Οι μόδες κατάπιαν την Αθήνα. Την ισοπέδωσαν, με άλλοθι μια επιφανειακή διαφορετικότητα που αποθεώνει την εναλλαγή στο στυλ του καθενός. Οι συμπεριφορές, το ντύσιμο και τα θέματα που προσφέρονται προς συζήτηση, είναι προκαθορισμένα σε τέτοιο βαθμό που όποιος δεν τα υιοθετεί αυτομάτως περιθωριοποιείται. Πόσες φορές δεν έτυχε να βρίσκεστε σε παρέα και να ομιλούν για το χ σήριαλ ή το ψ reality; Το matrix της πρωτεύουσας παραμετροποιεί το οτιδήποτε.

H ΑΘΗΝΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ! (Mέρος 1ο-Η κατασκευασμένη παραίσθηση)

Ήταν αρχές του ’90 όταν η ιδιωτική τηλεόραση μπήκε στους δέκτες και τις οικογενειακές εστίες όλων μας. Ταυτόχρονα εμφανίστηκαν τα life style περιοδικά που όμως δεν είχαν σχέση με τα αντίστοιχα του εξωτερικού. Άλλη αγορά και κοινωνία βλέπετε…Τα δύο αυτά μέσα παραγωγής θεάματος, ενθρόνισαν μια αισθητική του λαϊκού αποδεκτά τρόπου διασκέδασης (μπουζούκια, επιθεώρηση, βιντεοταινίες). Με την πάροδο των ετών η Αθήνα μετατράπηκε από πόλη υπαρκτή σε ένα μοντάζ τηλεοπτικών ρύπων και ψευτο-glam παραισθήσεων.

Ο ΠΑΝΕΠΟΠΤΗΣ ΟΦΘΑΛΜΟΣ

Με την δικαιολογία ότι ανάμεσά μας κυκλοφορούν εγκληματίες, οι κρατούντες στήνουν ολόγυρα ένα απροκάλυπτο σύστημα ελέγχου. Η υπόθεση της χρήσης των καμερών είναι ένα θέμα που δεν έχει τελειώσει. Απόδειξη η συζήτηση για τις κάμερες στην Πανεπιστημίου. Μάλλον υπάρχει κάτι που δεν γνωρίζεις: Ότι θεωρούν εσένα, εμένα, τον καθένα ως πιθανό εγκληματία. Το Σύστημα τα σκέφτηκε όλα πριν από εμάς για εμάς. Για το καλό μας φυσικά…Οτιδήποτε εμπνευστεί να κάνει κανείς, έχει ήδη ονομαστεί «αποκλίνουσα συμπεριφορά». Θες να διαδηλώσεις, να καταλάβεις δημόσιο χώρο για να διαμαρτυρηθείς, να πετάξεις καφέ σε πολιτικό πρόσωπο, θα τολμήσεις ν’ απεργήσεις και ν’ αντιδράσεις στο αφεντικό σου; Το Σύστημα φοβάται να σκεφτείς τα παραπάνω, πόσο μάλλον να τα πράξεις…

H ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΤΟΥ ΠΡΟΚΡΟΥΣΤΗ

Μιας και τόσους μήνες ασχολούμαστε με την μετατροπή του άρθρου 16 από την Κυβέρνηση, αλλά και την κουβέντα που γίνεται για την ισοστάθμιση των πτυχίων των κολεγίων με αυτά των δημόσιων Πανεπιστημίων, ας παραθέσουμε κάποια στοιχεία τα οποία πιστεύω ότι είναι διαφωτιστικά...

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΙΑ , ΟΥΤΕ ΧΡΩΜΑ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Των Ελλήνων τα ιερά...ψεύδη, είναι μπολιασμένα στην εποχή που διανύουμε με ένα νεοεθνικιστικό ρεύμα που βρίσκει πατήματα στις ραγδαίες πολιτισμικές και κοινωνικές εξελίξεις και χρησιμοποιεί συγκεκριμένα αντανακλαστικά για να χειριστεί ως μαριονέτες ανθρώπους που ζουν με τον φόβο του ξένου, μια εικόνα που παρουσιάζεται ως διαρκή απειλή από τα media. Η 28^η Οκτωβρίου ως μια μέρα εθνικής μνήμης και εκγύμνασης του εθνικού φρονήματος, θα ήταν προτιμότερο να μεταμορφωθεί σε ημέρα συνειδητοποίησης του «ποιοι είμαστε» την δεδομένη χρονική στιγμή κι όχι να βαυκαλιζόμαστε με ηρωισμούς του παρελθόντος.

ΤΟ ΒΕΛΟΥΔΙΝΟ ΠΑΡΑΠΕΤΑΣΜΑ

Τα κόμματα της Δεξιάς ανά την Ευρώπη, από κόμματα διαμαρτυρίας μετατράπηκαν σε κόμματα υποκρισίας. Κατάφεραν να εκμεταλλευτούν κοινωνικές φοβίες και κλειστοφοβικά σύνδρομα, ώστε να κινητοποιήσουν έναν αντιμεταναστευτικό ζήλο και να πάρουν υπό την σκέπη τους δυσαρεστημένους πολίτες. Χρησιμοποιώντας τους μετανάστες ως την αιχμή του δόρατος της πολιτικής τους, τα κόμματα της Δεξιάς δραστηριοποίησαν τους κόλπους της Ακροδεξιάς.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΑ ΠΑΡΑΣΙΤΑ !

Άνθρωπος…ένα ον που από τα πρώτα του βήματα χαρακτηρίζεται από σύγχυση, εγωισμό, επιπολαιότητα κι αυτοκαταστροφικές τάσεις. Ένα ον που πέτυχε καταπληκτικά επιτεύγματα, οργάνωσε πολιτισμούς που θα πρέπει να υπερηφανεύεται, αλλά ο ερπετοειδής φλοιός του εγκεφάλου του, ακόμα λειτουργεί.

Δεν έχουμε καταλάβει ακόμα πως ο πλανήτης μας είναι ένας ζωντανός οργανισμός. Στην ελληνική μυθολογία η Μητέρα Φύση, ενσαρκώνονταν από την θεότητα της Γαίας. Ας φανταστούμε την Γη ως μια οντότητα που αποτελείται από δάση, ωκεανούς, ατμόσφαιρα, εδάφη κι ότι όλα μεταξύ τους είναι αλληλένδετα όπως συμβαίνει σ’ ένα ανθρώπινο σώμα.

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΞΕΝΟΣ

Ζoύμε στην Εποχή του Τίποτα. Αυτό είναι ξεκάθαρο πλέον. Φοβόμαστε τους πάντες και τα πάντα. Φοβόμαστε τους αλλοεθνείς, τους αλλόθρησκους, τους έχοντες διαφορετικό φρόνημα απ’ το δικό μας, αυτούς που φορούν διαφορετικά ρούχα απ’ τα δικά μας. Το χειρότερο είναι όταν αρχίζουμε και φοβόμαστε τα οικεία μας πρόσωπα… Όταν αυτοεξοριζόμαστε μες στον γυάλινο κόσμο μας, αναζητώντας τον δικό μας ήρωα στη δική μας ιστορία. Όταν είμαστε κοντά σαν υπάρξεις, μακριά σαν ψυχές.

O MEΓΑΛΟΣ ΑΔΕΛΦΟΣ ΩΣ ΕΜΠΟΡΟΣ

Mέσα σε τόσα νέα επαγγέλματα ξεφύτρωσε και η...ειδικότητα των "εμπόρων προσωπικών δεδομένων". Η εποχή της πληροφορίας την οποία διανύουμε, απαιτεί επαγγελματίες που να συλλέγουν πληροφορίες και να μπορούν να μαθαίνουν απ' τον καθένα μας στοιχεία όπως ποιο είναι το όνομά μας, που μένουμε, το εισόδημά μας, τις μουσικές μας προτιμήσεις, τι προϊόντα καταναλώνουμε, ακόμα και τα προγράμματα που παρακολουθούμε ή το αναψυκτικό που προτιμούμε. Κάποιος μπορεί να πει: και τι έγινε; Το πρόβλημα είναι ότι έτσι μπορεί όποιος ιδιώτης επιθυμεί , να χρησιμοποιήσει τα στοιχεία αυτά για να προβλέψει τις ανάγκες και τις τάσεις πληθυσμών ή ομάδων και γιατί όχι, να κατασκευάσει τις δικές του.

Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑΣ

Είμαι από άλλο σύμπαν. Πρέπει να κατοικώ σε παράλληλη διάσταση. Δεν εξηγείται διαφορετικά το γεγονός ότι δεν βρίσκω τίποτα κοινό με τους τηλεοπτικούς ήρωες. Με δυο λόγια ζω στον κόσμο μου. Ακόμα πιστεύω στην ελευθερία της σκέψης, στην διαφορετικότητα, στο απαραβίαστο της ιδιωτικής ζωής. Μ' ενδιαφέρουν ιδέες ξεχασμένες και τα όνειρα των ανθρώπων τα αυθεντικά, όχι τα προκάτ. Εδώ παρεμβαίνει όμως η τηλεόραση...Ποιοι είναι όλοι αυτοί που στέλνουν στην κορυφή της τηλεθέασης κάθε ρυπαρό πρόγραμμα; Ποιο είναι το τηλεοπτικό κοινό ; Ποιοι είναι αυτοί που παρακολουθούν αποσβολωμένοι τα μεξικάνικα σήριαλ και τις στημένες ελληνικές σειρές; Ποιοι είναι όλοι αυτοί που ταυτίζονται με τον κάθε αναξιοπαθούντα του κάθε "Μικρούτσικου"; Ποιοι είναι αυτοί που αποβλακώνονται με γλοιώδεις μεταμεσονύχτιες trash εκπομπές στις οποίες "ιδιαίτεροι" άνθρωποι ξεδιπλώνουν τα "ιδιαίτερα" ταλέντα τους; Δυστυχώς δεν υπάρχει τίποτα το αστείο σε όλα αυτά καθώς δεν διαθέτουν ούτε το γνήσιο χιούμορ, ούτε την αθωότητα. Το κοινό εκπαιδεύεται στο γιουχάρισμα του "προβληματικού" ατόμου λες και είναι αξιοθέατο σε τσίρκο.

ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ

O φόβος να λογοκριθούμε είναι το ίδιο ζημιογόνος με την ίδια την λογοκρισία. Στην εποχή μας η καταστολή σε όλα τα επίπεδα έχει εμποτίσει ακόμα και τις λέξεις. Παρατηρούμε πως ιδέες, εικόνες ή λόγια τα οποία είναι βλαπτικά για την καθεστηκυία τάξη δέχονται επίθεση αν δεν συμβαδίζουν με το πολιτικό και ιδεολογικό ρεύμα κάθε Αρχής. Στην Δύση η κρατική λογοκρισία κατακρίνεται από το Σύνταγμα. Όμως κυρίως οι ιδιώτες κατασκευάζουν "μαύρες λίστες απόψεων" προκειμένου να προωθήσουν τα συμφέροντά τους. Η λύση δεν είναι να δημιουργηθεί μια λογοκρισία της λογοκρισίας. Στην σύγχρονη κοινωνία για να μπορεί η Εξουσία κάθε είδους να αναπαραχθεί, φροντίζει να μειώσει τις πηγές πληροφορίας ή να κατατάξει αυτές που δεν την συμφέρουν σε "ειδική" συνομοταξία η οποία να είναι απρόσιτη για τους πολλούς. Ειδικά οι ιδιώτες ασκούν έντονη πολιτική πίεση, ώστε να επηρεαστεί η κοινή γνώμη και τα ΜΜΕ. Ακόμα κι η ηθελημένη παράλειψη πληροφοριών, το τέχνασμα της μισής αλήθειας, ο ακραίος διπολισμός για σημαντικά θέματα κατασκευάζουν προκαταλήψεις που εύκολα μειώνουν την θέληση του κοινού να συμμετέχει και να προβληματιστεί. Ακόμα και στο Internet παρατηρείται το φαινόμενο του "φιλτραρίσματος" των πληροφοριών. Ας μην μιλήσουμε και για την ελληνική Εκκλησία, η οποία ουκ ολίγες φορές επιθυμεί την αναστολή έκδοσης βιβλίου, προβαίνει στην δαιμονοποίηση μιας ταινίας ή λυσσάει για την ακύρωση ενός πολιτιστικού γεγονότος το οποίο προσβάλλει "τα χρηστά ήθη".

HOMO CONSUMUS

Ο νέος τύπος ανθρώπου είναι ο homos consumus . Δεν θεωρώ ότι είναι κακό να καταναλώνει κανείς απ' την στιγμή που υπάρχουν κάποιες υλικές ανάγκες προς ικανοποίηση. Ακόμα και οι μικρές πολυτέλειες που μπορεί ο καθένας μας να επιτρέψει στον εαυτό του δεν είναι απαραίτητα κακές. Το πρόβλημα ξεκινάει από αλλού και είναι θέμα παιδείας. Παρατηρώ τους ανθρώπους σε κεντρικούς δρόμους της Αθήνας. Άδεια βλέμματα, εγωπαθή συμπεριφορά. Μας δίδαξαν πως οι κανόνες υπάρχουν για να επιβεβαιώνουν τον κάθε πόλο κάθε εξουσίας. Στο σχολείο μας έκαναν να πιστέψουμε πως η γνώση είναι μία και δεδομένη, άρα μη αμφισβητήσιμη. Μας εκπαιδεύουν στο να θεωρούμε το άτομο και το σύνολο ως ξένα μεταξύ τους. Αυτό που δεν κάνει το ελληνικό σχολείο και η ελληνική κοινωνία είναι να προκρίνουν την χαρά της δημιουργίας. Το Σύστημα δεν θέλει να γνωρίζουμε την απλή αλήθεια...ότι οι εσωτερικές και εξωτερικές παραστάσεις μας, χτίζουν την ποιότητα ζωής. Ο καθένας μπορεί μόνος του να αυτοπροσδιοριστεί και να καθορίσει την ταυτότητά του, χωρίς να περιμένει κάποιο φυλλάδιο οδηγιών χρήσης για το πως θα ζήσει.

ΦΤΙΑΞΕ ΕΝΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΣΠΙΤΙ , ΜΠΟΡΕΙΣ! (ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΙΚΑ)

Aν είχατε την δυνατότητα να κατασκευάσετε ένα οικολογικό σπίτι, ανεξαρτήτως χρημάτων πως θα το φτιάχνατε; Πόσο θα ήταν προσαρμοσμένο στις συνήθειές σας; Πόση ενέργεια θα ξόδευε και πόσο φιλικό θα ήταν προς το περιβάλλον; Πλέον μπορείτε να το διαπιστώσετε δημιουργώντας μια τέτοια οικία με την εφαρμογή που μπορείτε να δείτε από εδώ.

ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΠΛΑΝΕΣ

Ίσως πιστεύετε μερικοί πως η δημοκρατία είναι υπαρκτή κατάσταση στην χώρα μας. Προσωπικά την κατάσταση που επικρατεί την θεωρώ μια ψευδαίσθηση, όπου ο καταναλωτισμός είναι το καλύτερο παραισθησιογόνο για να συντηρεί ναρκωμένους τους τηλε-πολίτες.

Σε μια εβδομάδα θα κληθούμε στις κάλπες.

AΝΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Τα σημερινά σχολειά, αντί να είναι δημοκρατικοί χώροι μέσα στους οποίους οι μαθητές και αυριανοί πολίτες να μαθαίνουν και κατανοούν την κοινωνική δομή, τον ρόλο της εξουσίας και τον σεβασμό της διαφορετικότητας, λειτουργούν με στόχο την ποδηγέτηση των μαθητών-πολιτών από το κυρίαρχο καπιταλιστικό σύστημα.

Τα σύγχρονα σχολεία αναγορεύτηκαν σε θεσμούς, που λειτουργούν ως δικλείδα εξασφάλισης της αναπαραγωγής του συστήματος. Μέσα στο σχολικό περιβάλλον, οι νέοι προσηλυτίζονται μέσω των σχολικών εγχειριδίων που αποτελούν την επίσημη θέση του κράτους. Μέσω της υπακοής στον δάσκαλο, τα παιδιά εκπαιδεύονται στην υπακοή μέσω υποτιθέμενων κανόνων πειθαρχίας. Οι αραχνοΰφαντες τοποθετήσεις (ιστορικές και θρησκευτικές) των μονόπλευρων και μεροληπτικών σχολικών βιβλίων αποτελούν τροχοπέδη τόσο στην δημιουργική διαδικασία, καθώς ο δάσκαλος μετατρέπεται σε μεσάζοντα της "γνώσης", όσο και στην απουσία κριτικού πνεύματος από πλευράς των μαθητών. Οι δάσκαλοι περιορίζονται στον άχαρο ρόλο των θεματοφυλάκων της "επίσημης αλήθειας" που προκαθορίζεται. Αλλά ποιος λέει ότι η εκάστοτε εξουσία θέλει σκεπτόμενους και ιδεολογικά αυτόνομους πολίτες;

Πέρα τούτου, η εφαρμογή ενός θεσμικού έργου στα πλαίσια ενός συστήματος ελέγχου και καταπίεσης δεν αποτελεί ουσιαστική μόρφωση. Τα ελληνικά σχολεία είναι εκκολαπτήρια του ρατσισμού και κοτέτσια επιβολής. Κοινωνικοποιούν τα άτομα με τρόπους που συντηρούν την δομή της εξουσίας η οποία με την σειρά της αμείβει όποιον συμμορφώνεται, εξ'ου και ο διαχωρισμός σε "καλούς" και "κακούς" μαθητές. Το σχολείο βασίζεται σε μια εργαλειακή προσέγγιση δεξιοτήτων και σε μια ανόητη κι άσκοπη απομνημόνευση πληροφοριών για τεστ θεσπισμένα επίσης απ' το κράτος. Οι μαθητές ανταμείβονται στον βαθμό που καθίστανται συνένοχοι στην αποχαύνωσή τους και προσαρμόζονται στα πρότυπα.

Η πραγματική μάθηση δεν πραγματοποιείται με την εγχάραξη του πατριωτισμού και του μηχανικού τρόπου κατανόησης των ιδανικών, αλλά με την ανάλυση των μορφογεννητικών πεδίων της πραγματικότητας από τους ίδιους τους μαθητές. Τα παιδιά πρέπει να έχουν την δυνατότητα επιλογής σύμφωνα με τα ενδιαφέροντά τους κι όχι να εξαναγκάζονται όπως στην "μισθωτή σκλαβιά". Επιπλέον η εκπαίδευση έχει αποκτήσει περισσότερο συμβολικό χαρακτήρα και έχει προσαρμοστεί στην αισθητική των ΜΜΕ γεγονός που την καθιστά ως μια ακόμη προσομείωση για ψυχαγωγικούς σκοπούς. Επομένως ποιο το νόημά της σήμερα, καθώς ακολουθεί ολοένα και περισσότερο την μόδα; Το ελληνικό σχολείο έχει καταντήσει ένα απολίθωμα διοικητικών φορμών και η ριζική του αλλαγή είναι επιτακτική.

ΤΟ ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ ΚΑΙΓΕΤΑΙ!

Και ξαφνικά ο ουρανός σκοτείνιασε, βροχή στάχτης ξεκίνησε να πέφτει και τείχη φωτιάς κατάπιαν χωριά και ανθρώπους. Όχι δεν είναι εικόνα της Αποκάλυψης, αλλά εικόνα της Ελλάδας εν έτει 2007! Σε μια χώρα που τόσα χρόνια στηριζόταν σε ξύλινα πόδια και με ψέματα προσπαθούσε να επιβιώσει, υποστηρίζοντας πως έχει ενταχθεί στην ΟΝΕ, την Ε.Ε. κτλ αλλά στην πραγματικότητα δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τους Ευρωπαίους γείτονες. Σε μια χώρα με ανοργανωσιά, έλλειψη παιδείας (κυρίως κοινωνικής), αεριτζήδες, μια παράγκα στοιβαγμένη ατάκτως στους πρόποδες της παγκοσμιοποίησης, μια γερασμένη σε όλα τα επίπεδα χώρα που της πιάνουν τον κώλο και λέει και συγνώμη, την φτύνουν και νομίζει πως βρέχει. Μια χώρα που οι πολιτικοί της κρύβουν την γύμνια τους πίσω από πίνακες στατιστικής και σκοπιμότητες του αιδοίου , μια χώρα που θυμίζει προηγμένο κράτος της Ανατολής, ούτε καν παρηκμασμένο της Δύσης. Μια χώρα με πολίτες της κλειδαρότρυπας, που παθητικά παρακολουθούν στον καναπέ τους τις εξελίξεις στην τηλεόραση καθώς αυνανίζονται.

ΟΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΟΥ ΜΠΑΡΜΠΑ-ΓΙΩΡΓΟΥ

"Τα μπάνια του λαού"...
Αλήθεια τι μίζερη και αποκρουστική είναι αυτή η φράση ! Σλόγκαν των πολιτικών λες και μας κάνουν χάρη που πάμε διακοπές, αποδοχή της κακομοιριάς από μεριά των πολιτών ή το είδος πολυτελείας που τείνουν να γίνουν οι ολιγοήμερες διακοπές. Όλα αυτά σε μια φράση που απευθύνεται σε κρατικοδίαιτους γκιαούρηδες, εξαρτημένους αιώνια από τους α-πολίτικους πολιτικούς που τους κυβερνούν.

Οι ενδείξεις για φέτος είναι αποθαρρυντικές για τα τουριστικά γραφεία και τις ξενοδοχειακές μονάδες, για τον τουρισμό εν γένει. Ο νεοέλληνας πρέπει να ξοδέψει τους κόπους μιας χρονιάς για μια εβδομάδα διακοπές, ή να πάρει...διακοποδάνειο για να μην ξεχάσει την πλαστική του πρέζα. Ο μεσογειακός παράδεισος που ονομάζεται Ελλάδα και αριθμεί 3000 νησιά δείχνει να απωθεί λόγω του συνδυασμού υψηλό κόστος-μέτριες υπηρεσίες. Απέχουν έτη φωτός οι παροχές , η εξυπηρέτηση, η ποιότητα κι η ανάλογη τιμή από εκείνες που θα ήθελε τόσο ο γηγενής, όσο κι ο ξένος τουρίστας. Αλλά περισσότερο λείπει η φιλοξενία, όχι απ' τους απλούς ανθρώπους όσο απ' την τουριστική υποδομή.

ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ...

Κάθομαι στον καναπέ του σαλονιού.

Είναι περασμένες 12 το βράδυ και κάνω ένα διάλειμμα από την καθημερινότητα για να αφουγκραστώ τις μακρινές φωνές από τους δρόμους, τα διαμερίσματα και τους ανθρώπους. Όσους έμειναν ως τώρα στην Αθήνα. Είναι γλυκιά νύχτα, σε αντίθεση με τις προηγούμενες κι αποφασίζω να ανέβω στην ταράτσα. Δεν ανεβαίνω συχνά και καταλαβαίνω τον λόγο. Παλιά απ' το σπίτι μου φαινόταν ακόμα κι ο Λυκαβηττός (!) τώρα μια ακατάστατη σειρά μακρόστενων κουτιών από τσιμέντο.

Όσο μεγαλώνω αντιλαμβάνομαι ότι ο κόσμος είναι ψεύτικος, φτιαγμένος στα μέτρα ανθρώπων που έπασχαν από έλλειψη γούστου και οράματος. Ο συμπολίτες μου χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: οι "έχοντες" κι οι "μη έχοντες". Περιοριστικό αλήθεια για ένα απίθανο πλάσμα όπως ο άνθρωπος. Βιώνουμε γεγονότα που δεν μας αρέσουν κι όμως αναπαυόμαστε μπροστά από την δηλητηριώδη θεομηχανή. Ο κόσμος κατάντησε βαρετός απ' αυτούς που αναγορεύουν ανώτερο σκοπό το να είσαι σαν κούκλα στην βιτρίνα και να ανήκεις στην πρώτη κατηγορία πολιτών. Εγώ, Εγώ κι Εγώ! Τι φυλακή !

Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ...ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Η διδασκαλία των θρησκευτικών, αποτελεί ένα θέμα πολυσυζητημένο το οποίο όμως δεν έχει καταλήξει κάπου. Σίγουρα κάθε ελεύθερο πνεύμα το αντιμετωπίζει με σκεπτικισμό. Το σημαντικότερο πρόβλημα αφορά τον προσανατολισμό του μαθήματος των θρησκευτικών, το οποίο δεν διαθέτει τίποτα παραπάνω από στείρες ιερατικές απόψεις και μίσος για κάθε προσπάθεια αποδέσμευσης απ' αυτές. Η σκληροπυρηνική κατήχηση είναι στόχος και του ιερατείου της Ελλάδας, καθώς ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, θέλησε να παρέμβει απολυταρχικά, ζητώντας την εποπτεία ακόμα και την συγγραφή του περιεχομένου των σχολικών εγχειριδίων των θρησκευτικών, από την Ιερά Σύνοδο. Το σκήπτρο του εξουσιαστικού ελέγχου άστραψε, απόρροια του γεγονότος πως το κράτος δίνει θεσμική υπόσταση στο ιερατείο και παρουσιάζει την Ορθοδοξία ως εγγενές στοιχείο της ελληνικής ταυτότητας. Στην Ελλάδα, η ορθόδοξη πίστη αποτελεί ακόμα και στον 21ο αιώνα, συστατικό του εκπαιδευτικού σχεδιασμού, γεγονός που φανερώνει την εξάρτηση εξουσιών μεταξύ Κράτους-Εκκλησίας.

Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ...ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Η διδασκαλία των θρησκευτικών, αποτελεί ένα θέμα πολυσυζητημένο το οποίο όμως δεν έχει καταλήξει κάπου. Σίγουρα κάθε ελεύθερο πνεύμα το αντιμετωπίζει με σκεπτικισμό. Το σημαντικότερο πρόβλημα αφορά τον προσανατολισμό του μαθήματος των θρησκευτικών, το οποίο δεν διαθέτει τίποτα παραπάνω από στείρες ιερατικές απόψεις και μίσος για κάθε προσπάθεια αποδέσμευσης απ' αυτές. Η σκληροπυρηνική κατήχηση είναι στόχος και του ιερατείου της Ελλάδας, καθώς ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, θέλησε να παρέμβει απολυταρχικά, ζητώντας την εποπτεία ακόμα και την συγγραφή του περιεχομένου των σχολικών εγχειριδίων των θρησκευτικών, από την Ιερά Σύνοδο. Το σκήπτρο του εξουσιαστικού ελέγχου άστραψε, απόρροια του γεγονότος πως το κράτος δίνει θεσμική υπόσταση στο ιερατείο και παρουσιάζει την Ορθοδοξία ως εγγενές στοιχείο της ελληνικής ταυτότητας. Στην Ελλάδα, η ορθόδοξη πίστη αποτελεί ακόμα και στον 21ο αιώνα, συστατικό του εκπαιδευτικού σχεδιασμού, γεγονός που φανερώνει την εξάρτηση εξουσιών μεταξύ Κράτους-Εκκλησίας.

ΤΡΩΚΤΙΚΑ...

Τα τρωκτικά αλλάζουν, η σήψη μένει ίδια. Υποσχέσεις άφθονες, δέσμευση καμία.

Όλα για το καλό μας χωρίς εμάς να συμμετέχουμε...
Οι αλήθειες έγιναν εικόνες στο χρωμιούχο φόντο της TV. Άκρατη υποκειμενικότητα, αποκαθήλωση ιδεών, η φαντασία χλευάζεται από στερεότυπα φορμόλης. Κουμπάροι, ανίψια και νταβατζήδες... Ολα έγινανΆνώνυμη Εταιρεία.
Κόσμος ΑΕ, Θεός ΑΕ, Ανθρωπος ΑΕ...
Ο καναπές είναι το σύμβολο της νέας εποχής...
Καναπές βολέματος, απάθειας κι ενίοτε ψυχανάλυσης.

Η σύγχρονη Ελλάδα δεν έχει να περηφανεύεται για τίποτα. Βρίσκει θαλπωρή στους επιφανείς προγόνους και σε life style ψέματα.Οι αριθμοί έγιναν περισσότεροι απ' τους ανθρώπους, τους δόθηκε η εξουσία. Η σύγχρονη Ελλάδα δεν έχει πολίτες αλλά καταναλωτές, δεν έχει άτομα αλλά τηλεθεατές. Ψάχνουν τα αντίδοτα για τους φόβους τους σε γυαλιά ηλίου, επώνυμες μάρκες, hot lines, κινητά και ψεύτικα είδωλα. Μόνο όταν διαταραχθεί η γαλήνη στον μικρόκοσμό τους αντιδρούν. Η ευδαιμονία του νεοέλληνα είναι πλαστή, ψηφιακή και δανεική.Τα προσωπεία έγιναν συνήθεια και πλέον δεν κρύβουν πρόσωπα πίσω τους.Λόγια σε συσκευασίες για να σπάνε την πλήξη, χαρμόσυνος λήθαργος κι ευλογημένη άγνοια. Ελλάδα..."η χώρα των νοικοκυραίων" που θέλει την ησυχία της, έχασε τα συλλογικά οράματα, γιουχάρει τους νέους για την τόλμη τους και συγχέει την πολιτική με τους πολιτικούς.
Πόζα...γυαλιστερές αυταπάτες για περιοδικά.
Ανορεξία...αδύνατες επιθυμίες,σχεδόν σκελετωμένες.
Παχυσαρκία...υπερτροφική αποξένωση.
Δάνεια, τροφή για το απύθμενοΕγώ. Δάνεια για μάσκες και ρόλους.
Δανεικές ζωές που σβήνουνμπροστά στην μικρή οθόνη. Κι άλλη πόζα.Ποινικοποίηση της διαφορετικότητας, εύκολη κριτική από ειδικευμένους άσχετους. Ο δείκτης κι η κουκούλα, εμβλήματα προστασίας του κοπαδιού. Πολίτες της κλειδαρότρυπας, του μπανιστηριού, με λίγη άποψη, λίγη αντίδραση, λίγα όνειρα, όλα λίγα...Λόγια προβαρισμένα στον καθρέφτη, από πολιτικούς που ξετυλίγουν λογύδρια μέσα στο ωφελιμιστικό τους κουκούλι, με παντελή έλλειψη φιλοδοξίας.Εκκλησία...ο αντιπρόσωπος του Θεού του χρήματος , αναπαράγει το σκοταδιστικό πνεύμα και πείθει τους πιστούς πως το να χαριεντίζονται εν εθελοτυφλία είναι ηδονιστικό. Νεοεθνικισμός, ξενοφοβία μισαλλοδοξία...μα απ' αυτό που φοβάται κανείς πιο πολύ, δεν ξεφεύγει ακόμα κι όταν πέφτει για ύπνο. Ελλάδα...η χώρα των χαμένων ευκαιριών...
Τα τρωκτικά ροκανίζουν ακόμα την υπομονή όσων κάνουν την πιο επαναστατική πράξη που έμεινε...ΤΗ ΣΚΕΨΗ!