ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ

O φόβος να λογοκριθούμε είναι το ίδιο ζημιογόνος με την ίδια την λογοκρισία. Στην εποχή μας η καταστολή σε όλα τα επίπεδα έχει εμποτίσει ακόμα και τις λέξεις. Παρατηρούμε πως ιδέες, εικόνες ή λόγια τα οποία είναι βλαπτικά για την καθεστηκυία τάξη δέχονται επίθεση αν δεν συμβαδίζουν με το πολιτικό και ιδεολογικό ρεύμα κάθε Αρχής. Στην Δύση η κρατική λογοκρισία κατακρίνεται από το Σύνταγμα. Όμως κυρίως οι ιδιώτες κατασκευάζουν "μαύρες λίστες απόψεων" προκειμένου να προωθήσουν τα συμφέροντά τους. Η λύση δεν είναι να δημιουργηθεί μια λογοκρισία της λογοκρισίας. Στην σύγχρονη κοινωνία για να μπορεί η Εξουσία κάθε είδους να αναπαραχθεί, φροντίζει να μειώσει τις πηγές πληροφορίας ή να κατατάξει αυτές που δεν την συμφέρουν σε "ειδική" συνομοταξία η οποία να είναι απρόσιτη για τους πολλούς. Ειδικά οι ιδιώτες ασκούν έντονη πολιτική πίεση, ώστε να επηρεαστεί η κοινή γνώμη και τα ΜΜΕ. Ακόμα κι η ηθελημένη παράλειψη πληροφοριών, το τέχνασμα της μισής αλήθειας, ο ακραίος διπολισμός για σημαντικά θέματα κατασκευάζουν προκαταλήψεις που εύκολα μειώνουν την θέληση του κοινού να συμμετέχει και να προβληματιστεί. Ακόμα και στο Internet παρατηρείται το φαινόμενο του "φιλτραρίσματος" των πληροφοριών. Ας μην μιλήσουμε και για την ελληνική Εκκλησία, η οποία ουκ ολίγες φορές επιθυμεί την αναστολή έκδοσης βιβλίου, προβαίνει στην δαιμονοποίηση μιας ταινίας ή λυσσάει για την ακύρωση ενός πολιτιστικού γεγονότος το οποίο προσβάλλει "τα χρηστά ήθη".

HOMO CONSUMUS

Ο νέος τύπος ανθρώπου είναι ο homos consumus . Δεν θεωρώ ότι είναι κακό να καταναλώνει κανείς απ' την στιγμή που υπάρχουν κάποιες υλικές ανάγκες προς ικανοποίηση. Ακόμα και οι μικρές πολυτέλειες που μπορεί ο καθένας μας να επιτρέψει στον εαυτό του δεν είναι απαραίτητα κακές. Το πρόβλημα ξεκινάει από αλλού και είναι θέμα παιδείας. Παρατηρώ τους ανθρώπους σε κεντρικούς δρόμους της Αθήνας. Άδεια βλέμματα, εγωπαθή συμπεριφορά. Μας δίδαξαν πως οι κανόνες υπάρχουν για να επιβεβαιώνουν τον κάθε πόλο κάθε εξουσίας. Στο σχολείο μας έκαναν να πιστέψουμε πως η γνώση είναι μία και δεδομένη, άρα μη αμφισβητήσιμη. Μας εκπαιδεύουν στο να θεωρούμε το άτομο και το σύνολο ως ξένα μεταξύ τους. Αυτό που δεν κάνει το ελληνικό σχολείο και η ελληνική κοινωνία είναι να προκρίνουν την χαρά της δημιουργίας. Το Σύστημα δεν θέλει να γνωρίζουμε την απλή αλήθεια...ότι οι εσωτερικές και εξωτερικές παραστάσεις μας, χτίζουν την ποιότητα ζωής. Ο καθένας μπορεί μόνος του να αυτοπροσδιοριστεί και να καθορίσει την ταυτότητά του, χωρίς να περιμένει κάποιο φυλλάδιο οδηγιών χρήσης για το πως θα ζήσει.

ΦΤΙΑΞΕ ΕΝΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΣΠΙΤΙ , ΜΠΟΡΕΙΣ! (ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΙΚΑ)

Aν είχατε την δυνατότητα να κατασκευάσετε ένα οικολογικό σπίτι, ανεξαρτήτως χρημάτων πως θα το φτιάχνατε; Πόσο θα ήταν προσαρμοσμένο στις συνήθειές σας; Πόση ενέργεια θα ξόδευε και πόσο φιλικό θα ήταν προς το περιβάλλον; Πλέον μπορείτε να το διαπιστώσετε δημιουργώντας μια τέτοια οικία με την εφαρμογή που μπορείτε να δείτε από εδώ.

ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΠΛΑΝΕΣ

Ίσως πιστεύετε μερικοί πως η δημοκρατία είναι υπαρκτή κατάσταση στην χώρα μας. Προσωπικά την κατάσταση που επικρατεί την θεωρώ μια ψευδαίσθηση, όπου ο καταναλωτισμός είναι το καλύτερο παραισθησιογόνο για να συντηρεί ναρκωμένους τους τηλε-πολίτες.

Σε μια εβδομάδα θα κληθούμε στις κάλπες.

AΝΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Τα σημερινά σχολειά, αντί να είναι δημοκρατικοί χώροι μέσα στους οποίους οι μαθητές και αυριανοί πολίτες να μαθαίνουν και κατανοούν την κοινωνική δομή, τον ρόλο της εξουσίας και τον σεβασμό της διαφορετικότητας, λειτουργούν με στόχο την ποδηγέτηση των μαθητών-πολιτών από το κυρίαρχο καπιταλιστικό σύστημα.

Τα σύγχρονα σχολεία αναγορεύτηκαν σε θεσμούς, που λειτουργούν ως δικλείδα εξασφάλισης της αναπαραγωγής του συστήματος. Μέσα στο σχολικό περιβάλλον, οι νέοι προσηλυτίζονται μέσω των σχολικών εγχειριδίων που αποτελούν την επίσημη θέση του κράτους. Μέσω της υπακοής στον δάσκαλο, τα παιδιά εκπαιδεύονται στην υπακοή μέσω υποτιθέμενων κανόνων πειθαρχίας. Οι αραχνοΰφαντες τοποθετήσεις (ιστορικές και θρησκευτικές) των μονόπλευρων και μεροληπτικών σχολικών βιβλίων αποτελούν τροχοπέδη τόσο στην δημιουργική διαδικασία, καθώς ο δάσκαλος μετατρέπεται σε μεσάζοντα της "γνώσης", όσο και στην απουσία κριτικού πνεύματος από πλευράς των μαθητών. Οι δάσκαλοι περιορίζονται στον άχαρο ρόλο των θεματοφυλάκων της "επίσημης αλήθειας" που προκαθορίζεται. Αλλά ποιος λέει ότι η εκάστοτε εξουσία θέλει σκεπτόμενους και ιδεολογικά αυτόνομους πολίτες;

Πέρα τούτου, η εφαρμογή ενός θεσμικού έργου στα πλαίσια ενός συστήματος ελέγχου και καταπίεσης δεν αποτελεί ουσιαστική μόρφωση. Τα ελληνικά σχολεία είναι εκκολαπτήρια του ρατσισμού και κοτέτσια επιβολής. Κοινωνικοποιούν τα άτομα με τρόπους που συντηρούν την δομή της εξουσίας η οποία με την σειρά της αμείβει όποιον συμμορφώνεται, εξ'ου και ο διαχωρισμός σε "καλούς" και "κακούς" μαθητές. Το σχολείο βασίζεται σε μια εργαλειακή προσέγγιση δεξιοτήτων και σε μια ανόητη κι άσκοπη απομνημόνευση πληροφοριών για τεστ θεσπισμένα επίσης απ' το κράτος. Οι μαθητές ανταμείβονται στον βαθμό που καθίστανται συνένοχοι στην αποχαύνωσή τους και προσαρμόζονται στα πρότυπα.

Η πραγματική μάθηση δεν πραγματοποιείται με την εγχάραξη του πατριωτισμού και του μηχανικού τρόπου κατανόησης των ιδανικών, αλλά με την ανάλυση των μορφογεννητικών πεδίων της πραγματικότητας από τους ίδιους τους μαθητές. Τα παιδιά πρέπει να έχουν την δυνατότητα επιλογής σύμφωνα με τα ενδιαφέροντά τους κι όχι να εξαναγκάζονται όπως στην "μισθωτή σκλαβιά". Επιπλέον η εκπαίδευση έχει αποκτήσει περισσότερο συμβολικό χαρακτήρα και έχει προσαρμοστεί στην αισθητική των ΜΜΕ γεγονός που την καθιστά ως μια ακόμη προσομείωση για ψυχαγωγικούς σκοπούς. Επομένως ποιο το νόημά της σήμερα, καθώς ακολουθεί ολοένα και περισσότερο την μόδα; Το ελληνικό σχολείο έχει καταντήσει ένα απολίθωμα διοικητικών φορμών και η ριζική του αλλαγή είναι επιτακτική.