A STORM OF LIGHT-AS THE VALLEY OF DEATH BECOMES US,OUR SILVER MEMORIES FADE

Tι μας βρήκε καλοκαιριάτικα...Οι A Storm of Light με τον τρίτο τους δίσκο, ρίχνουν βαριά την σκιά τους με το doom τους να έχει εμπλουτιστεί με post rock μελωδίες. Το αποτέλεσμα είναι πολύ κοντά στον ήχο των Neurosis, αλλά ακούγεται βγαλμένο από την καρδιά, αφού καταφέρνει να σου μεταφέρει έντονα συναισθήματα. Οι συμμετοχές από μέλη των Swans, Soundgarden, Sleepytime Gorilla Museum και Amber Asylum απλά νοστιμίζουν το ήδη πολύ καλό άλμπουμ. 

CASTLE-IN WITCH ORDER

Aπό την Καλιφόρνια δεν μας έχουν συνηθίσει σε occult μουσική, πόσο μάλλον σε doom με αρκετά retro στοιχεία. Οι Castle κάνουν το ντεμπούτο τους, αποτελούμενοι από 3 μέλη, τον Mat Davis που είναι κιθαρίστας, την Elizabeth Blackwell στα φωνητικά και το μπάσο και τον Al McCartney στα drums. Φαίνεται πως στην underground σκηνή το κλασικό heavy metal έχει γίνει ιδιαίτερα δημοφιλές, ειδικά αν λάβουμε υπόψη μια στρατιά όπως τους Portrait, In Solitude, Ghost, Blood Ceremony κα.

DRACONIAN-A ROSE FOR THE APOCALYPSE

Μετά το εξαιρετικό "Turning Season Within" του 2008 οι Σουηδοί Draconian μας καλούν ακόμη μια φορά για ένα σκοτεινό ταξίδι, μέσα από μια μουσική μελαγχολική και συνάμα λυτρωτική, που ξορκίζει τον πόνο και αγγίζει την ψυχή. Το ατμοσφαιρικό doom\death με αρκετά gothic στοιχεία, όπως τα δίδαξαν οι Theater of Tragedy, μπορεί να μην είναι μουσική για διασκέδαση, αλλά έχει την ικανότητα να δημιουργεί εικόνες. Υπέροχες ρομαντικές μελωδίες, πλούσιες συνθέσεις και εναλλαγή φωνητικών που είναι γοητευτικός. Η Lisa Johansson διαθέτει μια όμορφη εκφραστική φωνή, που σε συνδυασμό με τα brutal του Anders Jacobsson δημιουργούν έναν ήχο θλιμμένο και ποιητικό.

TERRA TENEBROSA-THE TUNNELS

Aπό που ήρθαν αυτοί; Τι κρύβουν; Που αποσκοπούν; Τι σκοτάδι γέννησε το "The Tunnels"; Μην το ακούσεις αν είσαι σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση. Η ακρόαση σου μεταφέρει άγχος. Ταμπέλα δεν βάζω. Να το περιγράψω όμως επιτρέπεται για να συνεννοηθούμε. Noise, black, post, sludge, ψυχεδέλεια. Όλα αυτά μαζί σε κατάμαυρο καμβά. Φως δεν υπάρχει. Τα φωνητικά δεν μπορείς να νιώσεις ότι προέρχονται από άνθρωπο. Οι κιθάρες ξύνουν πληγές. Η όλη προσέγγιση είναι ικανή να ορίσει τα δεδομένα στον ακραίο ήχο. Μην το φοβάσαι. 

NOVEMBERS DOOM-APHOTIC

Οι Novembers Doom έχουν χτίσει ένα καλό όνομα όλα αυτά τα χρόνια, χάρη στην συνέπειά τους και στο ότι γράφουν όμορφα, στοιχειωτικά τραγούδια. Στον όγδοο δίσκο τους, τόσο το "November" δηλαδή η ατμόσφαιρα, όσο και το "Doom" έχουν ενισχυθεί, αλλά και οι συνθέσεις είναι πιο περίπλοκες απ' ότι συνήθως. To άλμπουμ ξεκινάει με το "The Dark Host" όπου έγχορδα δημιουργούν μια κλασική ατμόσφαιρα και στην συνέχεια μεταβάλλεται σε ένα death\doom τραγούδι. Οι δομές των τραγουδιών είναι στο ίδιο μοτίβο με τα καθαρά φωνητικά να έχουν αυξηθεί λίγο.

UNIVERSE 217-FAMILIAR PLACES

Μου ήταν δύσκολο να χωνέψω το τι είχαν δημιουργήσει οι Universe 217 όταν είχα ακούσει τον πρώτο τους δίσκο. Αυτό το κλειστοφοβικό συναίσθημα που αναπαρήγαγαν δεν ήταν εύκολα περιγράψιμο. Όπως και η καταπληκτική φωνή της Τάνιας που μπορούσε να ακροβατεί μεταξύ εφιάλτη και κάθαρσης. Η μουσική τους για όσους δεν τους έχουν ακούσει (και πρέπει να το κάνουν) είναι πειραματική και ατμοσφαιρική, αλλά δεν μπορείς να την κατηγοριοποιήσεις. Ίσως να αναφέρουμε τις doom επιρροές τους για να μπορέσουμε να έχουμε μια αφετηρία συνεννόησης αλλά και τους avant-gard-ισμούς αλα Dead Can Dance.

BLOOD CEREMONY-LIVING WITH THE ANCIENTS

Υπάρχει μια τάση αναβίωσης του retro, αρχετυπικού rock ήχου των '70s. Ίσως όχι άδικα, αφού είναι η δεκαετία που η heavy μουσική γέννησε διαμάντια. Μετά από τους The Devil's Blood, Ghost και πολλούς ακόμη, έρχονται και οι Καναδοί Blood Ceremony να περάσουν την αγάπη τους για τις ταινίες τρόμου και τα αποκρυφιστικά θέματα στην μουσική τους. Οι Sabbath έχουν πάλι την τιμητική τους, αλλά αυτοί προσέθεσαν φλάουτο αλά Jethro Tull και organ κάνοντας ακόμη πιο vintage την αισθητική τους. Folk και doom ταιριάζουν απόλυτα στο να μεταδώσουν παγανιστική ατμόσφαιρα.

SORROWS PATH-THE ROUGH PATH OF NIHILISM

Oι Έλληνες Sorrows Path μετά από το ντεμπούτο τους το 2006 και 2 demos πιο πριν, κυκλοφορούν το δεύτερο χτύπημά τους που είναι το καλύτερό τους ως τώρα. Δεν μένουν στα doom συρσίματα, αλλά πιο πολύ κλίνουν προς το power metal, με τεχνικά στοιχεία. Το παραδοσιακό heavy metal επίσης έχει την τιμητική του, μέσα από ορισμένες συνθέσεις. Βέβαια η δραματική φύση του doom αφήνει το στίγμα της και δεν δίνει περιθώρια παρερμηνείας. Κλασικό παράδειγμα το εναρκτήριο "All Love Is Lost" με την ακουστική εισαγωγή και τις mid tempo ταχύτητες, αλλά και η περιπετειώδης δομή του. Τα φωνητικά είναι συναισθηματικά, αλλά νομίζω πως επιδέχονται βελτίωσης.

WHILE HEAVEN WEPT-FEAR OF INFINITY

Ένα από τα σπουδαιότερα σύγχρονα doom metal συγκροτήματα κυκλοφορεί νέο δίσκο μετά το ανυπέρβλητο "Vast Oceans Lachrymose" και πραγματικά δεν υπάρχουν λόγια. Τα epic\power\prog στοιχεία συνδυάζονται με τρόπο μαγικό και κάνουν τον ήχο τους να ξεφεύγει από το κλασικό αργό τέμπο του doom. Ο λυρισμός και οι πενθούσες κιθάρες συνδυάζονται και παραδίδουν μαθήματα μελωδικότητας, ενώ μια υπέροχη συναισθηματική φωνή εννοεί ακόμη και την τελευταία ανάσα.

PENTAGRAM-THE LAST RITES

Μια από τις πιο επιδραστικές μπάντες για τον heavy\doom ήχο είναι χωρίς αμφιβολία οι Pentagram. Όπως είναι και υποτιμημένοι, αν και οι ίδιοι ποτέ δεν φάνηκε να ενδιαφέρονται για καταξίωση και λοιπές περιττές έγνοιες που απασχολούν τους κοινούς θνητούς. Η είδηση της επανένωσης και της κυκλοφορίας νέου δίσκου δεν γίνεται να μην τραβήξει την προσοχή οποιουδήποτε αγαπάει αυτή την μουσική. Πριν προχωρήσουμε σε οποιαδήποτε κριτική του δίσκου, αρκεί να πούμε πως είναι φανταστικός και αρκετά δυνατός ώστε ν' αποτελέσει νεκρανάσταση των Pentagram.

SUBROSA-NO HELP FOR THE MIGHTY ONE

 



Mπορούν οι γυναίκες να παίξουν sludge\doom; Αν κρίνω από αυτά που συνάντησαν τα αυτιά μου στο "No Help For the Mighty One" τότε όχι απλά το "έχουν" αλλά γράφουν και μουσική βαριά κι εντυπωσιακή, φιλτράροντας τις επιρροές τους κυρίως από τους Neurosis. Τα riffs έχουν αντίστοιχο όγκο και λειτουργούν υπνωτιστικά, ενώ τα βιολιά χρησιμοποιούνται με σοφία, προσδίδοντας αίγλη στην αποπνικτική ατμόσφαιρα, η οποία έχει κάτι το τελετουργικό.

ΗΕATHENDOM-THE SYMBOLIST

Mε το ντεμπούτο του "Nescience" οι Heathendom μας παρέδωσαν έναν δίσκο ποιοτικού power/doom metal, που πρόδιδε την αγάπη του για τους Sanctuary και τους Candlemass. Μάλιστα το γεγονός ότι τότε είχε ψηφιστεί δίσκος του μήνα στο Metal Hammer οδήγησε πολλούς να βιαστούν να κατηγορήσουν τους συντάκτες του, ότι το αποθέωσαν επειδή οι Heathendom είναι Έλληνες. Στην πραγματικότητα ο δίσκος ήταν εξαιρετικός και παρέδιδε μαθήματα metal αισθητικής. Στο "The Symbolist" εμπλουτίζουν κι άλλο τον ήχο τους, προσπαθώντας να πάνε ένα βήμα παραπάνω.

DOOMSWORD-THE ETERNAL BATTLE

Oι Ιταλοί battle metallers διατηρώντας μια τίμια πορεία κατάφεραν να κερδίσουν πολλούς οπαδούς οι οποίοι αρέσκονται στην επική θεματολογία, αλλά και πολλούς ακόμη να τους κάνουν να παραδεχτούν την ικανότητά τους να γράφουν μουσική που να υποστηρίζει την στιχουργική θεματολογία. Έτσι τόσο το Doom, όσο και το...Sword πάντα υπήρχαν σε γενναίες δόσεις. Προς τι η εισαγωγή; Γιατί στο "The Eternal Battle" φαίνεται πως απομακρύνονται από τον ηχο που τους είχαμε συνηθίσει, αφού η Bathory ατμόσφαιρα έχει γίνει πιο εύπεπτη.

ZOROASTER-MATADOR

Aπό την Ατλάντα ορμώμενοι, οι Zoroaster με τον τρίτο τους δίσκο μας δίνουν έναν μονόλιθο βουτηγμένο στην λάσπη και τις παραισθησιογόνες ουσίες. Ψυχεδελικό doom που την διαφορά κάνει η πολύ καλή τραγουδοποιία. Έτσι η μουσική των Zoroaster γίνεται πιο προσβάσιμη για μεγαλύτερο ακροατήριο, με τον τρόπο που το έκαναν και οι High On Fire στο τελευταίο τους άλμπουμ.

UNEARTHLY TRANCE-V

"V": Σ'υμβολίζει τον αριθμό 5, αλλά και το σήμα της νίκης με τα δάχτυλα. Σημαίνει επίσης το θηλυκό στοιχείο (τυχαίο ότι η Venus το έχει ως αρχικό;), αλλά και το κριάρι στον ζωδιακό κύκλο. Αυτά και άλλα πολλά ενδιαφέροντα προκύπτουν ως σκέψεις από τον 5ο δίσκο των Unearthly Trance, που μετά από το μέτριο "Electrocution" επιστρέφουν στα γνώριμα μονοπάτια τους. Heavy riffs, τρομερό drumming, growls. Οι Neurosis ως επιρροή είναι εμφανέστατη, ενώ τα drone περάσματα κάνουν ακόμη πιο σάπια την ατμόσφαιρα. Η βάση βέβαια είναι το doom. Η θεματολογία των στίχων έχει να κάνει με την αφύπνιση, το εσωτερικό μάτι, την επιρροή της θρησκείας, τις μυστικές εταιρείες και το τέλος του κόσμου.

ELECTRIC WIZARD-BLACK MASSES

Οι Electric Wizard φαίνεται πως παρόλα τα κλασικά άλμπουμς που μας έχουν προσφέρουν, δεν επαναπαύονται, γι' αυτό το "Black Masses" είναι απλά ένα doom αριστούργημα με vintage αισθητική. Ίσως και ο καλύτερος δίσκος του συγκροτήματος ως τώρα. Ακόμη και το εξώφυλλο είναι επιβλητικό και περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο τι θα ακούσεις εδώ μέσα. Η παραγωγή είναι retro (όπως και στο Witchcult Today) αλλά ακόμη πιο βρώμικη και αναλογική. Το φοβερό είναι πως κατάφεραν να κάνουν την μουσική τους ακόμη πιο heavy, ενώ η ψυχεδελική, σχεδόν παραισθησιογόνα ατμόσφαιρα ταιριάζει απολύτως με την occult θεματολογία και τους στίχους εμπνευσμένους από b-movies. Ο ορισμός του cult!

TRIPTYKON-SHATTER (EP)

Δεν πέρασαν πολλοί μήνες από τότε που οι Triptykon κυκλοφόρησαν εναν από τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς, το "Eparistera Daimones" και μας απασχολούν και πάλι με νέο υλικό και για την ακρίβεια ένα ep. Η βαριά σκιά των Celtic Frost ακόμη σκεπάζει τους Δαίμονες , αλλά οι Triptykon έχουν διαφοροποιηθεί και οι avant garde ανησυχίες του Tom Gabriel Fischer βρίσκουν εφαρμογή σε ένα βαρύτατο και βλοσυρό doom\black. Το "Shatter" περιλαμβάνει 3 νέα τραγούδια και δύο live διασκευές από Celtic Frost.

AGNES VEIN-DUALITY

Oι Agnes Vein είναι ένα ελληνικό συγκρότημα που καθηλώνει με το ντεμπούτο του. Κινούνται στον χώρο του sludge\doom, περνώντας από το χωνευτήρι τους τις επιρροές από Solitude Aeturnus, Candlemass, Neurosis, Primordial, μέχρι και Manilla Road. Όμως το τελικό αποτέλεσμα κάθε άλλο παρά ένα αναμάσημα αυτών των επιρροών είναι. Οι κιθάρες είναι heavy όσο δεν πάει, οι ρυθμοί στιβαροί και η παραγωγή ακρως επαγγελματική.

CATHEDRAL-THE GUESSING GAME

Οι Βρετανοί είναι οι βασιλιάδες του doom ήχου (εντάξει μαζί με τους Candlemass) και μετά 5 χρόνια απουσίας αποφασίζουν να κυκλοφορήσουν διπλό δίσκο. Σίγουρα τολμηρή η κίνησή τους. Με την πρώτη ακρόαση καταλαβαίνεις πως οι Cathedral δεν επαναλαμβάνουν τους εαυτούς τους, αντιθέτως κινούνται σε πιο progressive φόρμες, προσθέτοντας κι άλλα όργανα όπως ακουστικές κιθάρες, mellotron και sitar, αλλά διατηρώντας τα ογκώδη riffs τους. Η doom αισθητική τους πάντα ήταν ανοιχτή σε πειραματισμούς κι εδώ πειραματίζονται πιο πολύ από ποτέ για να μας προσφέρουν ένα απολαυστικό άλμπουμ. 

TRIPTYKON-EPARISTERA DAIMONES

Η διάλυση των Celtic Frost μετά από ένα ουσιαστικό reunion και έναν καταπληκτικό δίσκο που στιγμάτισε την προηγούμενη δεκαετία (Monotheist) ήταν αναπάντεχη και απόρροια όσων συνέβαιναν στο εσωτερικό της μπάντας. Η φυσική συνέχεια των Celtic Frost είναι οι Triptykon, και έρχεται για να αναπληρώσει την δίψα μας για νέα μουσική από τον Tom Gabriel Fischer. Όλο το δηλητήριο που κρατούσε μέσα του ο ιθύνων νους ενός από τα επιδραστικότερα συγκροτήματα στην ακραία μουσική, το διοχετεύει στο καινούριο του "όχημα". Το "Eparistera Daimones" θα μπορύσε να είναι το "Monotheist Part II" αφού η επιθετικότητα, το σκότος και η ατμόσφαιρα, αλλά κυρίως η ποιότητά του μπορούν να συγκριθούν μόνο με το αριστουργηματικό κύκνειο άσμα των C.F. .