ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ

Δεν υπάρχει πιο αποτελεσματικός τρόπος να εκπολιτίσει κανείς "τους βαρβάρους" με το να προσπαθήσει να τους διδάξει πως να μοιάζουν "μ' εμάς", χωρίς να είναι "εμείς".

Ο πολιτιστικός ιμπεριαλισμός είναι απόδειξη κυριαρχίας μιας χώρας απέναντι σε άλλες, αλλά και ύπαρξης ενός πολέμου με μη συμβατικά όπλα. Αυτή η νέα μορφή αποικιοκρατίας στοχεύει στην κυριαρχία επί των μαζών. Τα ΜΜΕ με ναυαρχίδα την τηλεόραση, βρίσκονται μέσα στα σπίτια όλων των ανθρώπων και έχουν έναν θρησκευτικό ρόλο. Φροντίζουν στην ομοιογενοποίηση της κοινωνίας και στην διάχυση κοινών αντιλήψεων, συμβόλων και ιδεών ώστε να καταστεί το σύνολο του πληθυσμού προβλέψιμο. Ο "σύγχρονος κόσμος" πολλές φορές ακόμα και βίαια φροντίζει να εισέρχεται στην κουλτούρα των τοπικών και κλειστών κοινωνιών που διατηρούν δικές τους παραδόσεις για να επιβάλλει τα δικά του σύμβολα προόδου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα όχι μόνο να χαθούν οι ιδιαιτερότητες λαών ή ομάδων, αλλά παράλληλα να μειωθεί η συλλογική συνοχή στο όνομα της ατομικότητας και του καταναλωτικού ηδονισμού. Στην μεταμοντέρνα κοινωνία η άρχουσα τάξη προκειμένου ν' αποφύγει την απομόνωση και την παρακμή, να φιλτράρει τα στοιχεία(εθνικά, φυλετικά, θρησκευτικά, πολιτισμικά) που την συμφέρουν για να θρέψει την ηγεμονία της.

ΩΔΗ ΣΤΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ ΠΟΙΗΤΗ

Ποιος θα φιλήσει τα δάκρυά σου,
όταν θα τρέχουν σαν ποταμοί θεριεμένοι;
Ποιος θα νιώσει την ηδονή μιας αναίμακτης γέννησης;
Ποιος θα πιάσει το χέρι σου, στο τρέμουλο της πένας;

Οι άνθρωποι γίνονται οι ίδιοι ιστορίες
για να τους διαβάζουν οι άλλοι.
Όλοι ίδιοι, με προβλέψιμη αρχή, μέση και τέλος.
Το ανθρώπινο γένος, ένα μπλοκ αποδείξεων,
με καρμπόν ανάμεσα τις μόδες.
Οι άνθρωποι είναι ποιήματα των καιρών κι οι ίδιοι ποιούν το Τέλος.

Πού είσαι Άγιε Ποιητή, ο κόσμος σε χρειάζεται.

WWW.ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΣΜΟΣ.GR

Oι Έλληνες αν και δεν το παραδέχονται, είναι βαθύτατα συντηρητικοί. Φορούν τον μανδύα του προοδευτισμού και αναλώνονται σε επιφανειακές επιδείξεις. Ακόμη και σε αριστερών τοποθετήσεων οικογένειες, ο ρόλος της γυναίκας παραμένει υποδεέστερος. Η ελληνική κοινωνία είναι συντηρητική. Τα εκτός γάμου παιδιά είναι κατακριτέα, η ομοφυλία αμαρτία. Αυτό που με ανησυχεί είναι ότι ιδιαίτερα οι νέοι που παλαιότερα αποτελούσαν την εξαίρεση, πλέον διαφημίζουν τον κανόνα και μάλιστα φαίνεται να το απολαμβάνουν. Ο συντηρητισμός έχει ποτίσει τους νέους. Πολλοί πλέον εμπιστεύονται περισσότερο την Εκκλησία, τον στρατό και την αστυνομία, ενώ δείχνουν στερεοτυπικές τοποθετήσεις απέναντι σε θέματα που αποτελούν "αποκλίσεις" σε μια κοινωνία κανονικοτήτων.

ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΠΛΑΝΗ

Λέμε ότι η τηλεόραση διαμορφώνει την κοινή γνώμη. Αν προσωπικά έχω την "δική μου γνώμη", εσύ έχεις την γνώμη σου, ποιος είναι η "κοινή γνώμη"; Αν κάποιοι επιχειρούν την διαμόρφωση της κοινής γνώμης αλλά δεν διαμορφώνουν ούτε την δική μου, ούτε την δική σου, αν εμείς έχουμε την ατομική ξεχωριστή λογική, τότε ποιός είναι "το πλήθος"; Μια απλή αντιληπτική παραδοξολογία για το σύστημα διαμόρφωσης της πραγματικότητας.

Γι' αυτό σας καλώ σε ένα αντιληπτικό παιχνίδι. Παρακολουθήστε ένα δελτίο ειδήσεων και αντιμετωπίστε το ως κάτι το προσωπικό. Ότι απευθύνεται όχι "σε εμάς", αλλά "σε εμένα".
Εξάλλου δεν υπάρχουν πολλά κανάλια, παρά μόνο Ένα. Απλά εκπέμπει σε διαφορετικές συχνότητες και παρουσιάζει μια φαινομενική διαφορετικότητα.

ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΧΩΡΙΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΗΞΗΣ

Η Ελλάδα περνά (και θα περάσει) έναν δημογραφικό χειμώνα. Δεν είναι νέο ότι οι νέοι μειώνονται στην χώρα κι αυξάνονται παράλληλα οι ηλικιωμένοι, οι μη παραγωγικοί. Πέρα απ' τα οφθαλμοφανή προβλήματα που απορρέουν από μια τέτοια κατάσταση, απειλούνται με κατάρρευση τα ασφαλιστικά ταμεία ενώ παράλληλα διαφόρων ειδών εταιρείες είναι έτοιμες να εκμεταλλευτούν την κατάσταση, εγκαθιδρύοντας μια νέα μορφή αγοράς. Οι ηλικιωμένοι όσο περνούν τα χρόνια μετατρέπονται σε μια ομάδα πολυπληθή με αξιοσέβαστη αγοραστική δύναμη.

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ (Μέρος 2ο)

Στο πρώτο μέρος είχαμε μιλήσει για την αντανάκλαση των ονείρων και των εφιαλτών του πολιτισμού μας στον κινηματογράφο. Ταινίες σαν κι αυτές που είδαμε στο πρώτο μέρος αυτού του αφιερώματος, μεταφέρουν ψυχολογικά μηνύματα και ιδέες που μπορούν ν' αλλάξουν τον πολιτισμό μας με τρόπο μη μετρήσιμο. Υπάρχουν φιλμ τα οποία μας καλούν για εξερεύνηση, αποκάλυψη, αντίσταση και υπεράσπιση της φαντασίας. Ακόμα κι οι συντελεστές τους μοιάζουν να είναι άτομα που συμμετέχουν σ' έναν διανοητικό ανταρτοπόλεμο στην Εποχή του Τίποτα....

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ (Μέρος 1ο)

Υπάρχουν ταινίες και ταινίες. Ο κινηματογράφος αντικατροπτίζει τα όνειρα του πολιτισμού μας. Στοιχειώνει το φαντασιακό μας και μας μεταδίδει μηνύματα, έμπνευση και πληροφορίες σαν να λαμβάνουμε μαζικά ένα γράμμα από άγνωστο αποστολέα που προσπαθεί να επικοινωνήσει μαζί μας. Υπάρχουν ταινίες που αποτελούν ως περιεχόμενο επανάσταση στο σελιλόυντ και μας μεταφέρουν σύμβολα, αρχέτυπα και κώδικες που μας δίνουν την ευκαιρία να τοποθετήσουμε τον νου μας μακρυά απ' τα στενά όρια της πραγματικότητας. Ταινίες αντισυμβατικές που μας παρουσιάζουν μια διαφορετική θέαση του κόσμου και αποτελούν την Μυθολογία του πολιτισμού μας. Προσπάθησα να καταγράψω όλες τις ταινίες που έχω δει και θεωρώ πως ανταποκρίνονται στα παραπάνω χαρακτηριστικά. Περιμένω τις γνώμες και τις προτάσεις για τις δικές σας ταινίες που θεωρείτε ότι κρύβουν μυστικά και ελκύουν τον νου και την φαντασία.

H AΘΩΟΤΗΤΑ ΠΕΝΘΕΙ

Ζούμε στην Χώρα των Λωτοφάγων. Τώρα που έφυγαν οι κάμερες, να ρωτήσω κάτι απλό; Που είναι ο Άλεξ; Αποδόθηκε δικαιοσύνη; Δεν μ 'ενδιαφέρει αν το παιδί το λένε Άλεξ ή Γιώργο ή Κώστα ή Ελία. Δεν με νοιάζει από που κατάγεται. Το παιδί αυτό αντιμετώπισε από μικρή ηλικία τον ρατσισμό, όχι απαραίτητα τον φυλετικό, αλλά το μίσος των ανθρώπων απέναντι στο διαφορετικό. Ένα παιδί που αγαπούσε τα βιβλία, έπαιζε πιάνο και μιλούσε ξένες γλώσσες. Ένας μικρός που δεν ανήκε στην αγέλη των μετρίων. Ήταν ένα παιδάκι με όνειρα που στα μάτια των άλλων ήταν ο "μοναχικός", ο "σπασίκλας", ο εύκολος στόχος. Γεύτηκε με τον χειρότερο τρόπο το κοινωνικό δηλητήριο από όντα που υπάκουσαν στον προγραμματισμό τους να επιτίθενται σε ότι δεν είναι "σαν κι αυτούς".