IN FLAMES-SOUNDS OF A PLAYGROUND FADING

Από τις σταθερά δυνατές μπάντες του επονομαζόμενου melodic death metal, οι In Flames συνεχίζουν χωρίς τον βασικό τους κιθαρίστα και συνθέτη, τον Jesper Strömblad. Μεγάλο στοίχημα να δείξουν ότι το όνομα των In Flames μπορεί να σταθεί ανεξάρτητα προσώπων. Το "Sounds of a Playground Fading" με μπέρδεψε. Στην πρώτη ακρόαση απογοητεύτηκα, στην δεύτερη είπα συμπαθητικό είναι, στην τρίτη βρήκα πολλά δυνατά τραγούδια και τελικά κατέληξα πως πρόκειται για ένα άλμπουμ αξιοπρεπές λόγω του ότι όσα στοιχεία αγαπήσαμε στους Σουηδούς είναι εδώ. 

ARCH ENEMY-KHAOS LEGIONS

Κατά την ταπεινή μου πάντα γνώμη, οι Arch Enemy είναι ένα υπερτιμημένο συγκρότημα. Ο Amott είναι παικταράς, η Angela τραβάει τα βλέμματα, η live παρουσία της μπάντας είναι αυτή που ξεσηκώνει το κοινό. Το "Anthems of Rebellion" είναι δισκάρα. Τι σχέση έχουν όλα αυτά; Έχουν στο ότι αναγνωρίζω τα θετικά τους στοιχεία. Απλά ο μελωδικός death ήχος τους έχει τυποποιηθεί επικίνδυνα, άσχετα αν η εμπορική επιτυχία κάθε δίσκου είναι δεδομένη. Το κακό είναι ότι ο βαρύς τους ήχος με τα δυναμικά riffs και τα κοφτερά leads φέρνουν περισσότερο σήμερα σε power\speed μπάντα με ακραία φωνητικά. Εξέλιξη ή εμπορευματοποίηση; Σε συνδυασμό με τα επαναστατικά μηνύματα των στίχων, μου φαίνεται ότι οι Σουηδοί έπεσαν μόνοι τους στην παγίδα, να αντιγράφουν τον εαυτό τους. 

SCAR SYMMETRY-THE UNSEEN EMPIRE

Όταν πριν από κάποια χρόνια είχα ακούσει το "Symmetric in Design" είχα πιστέψει ότι οι Scar Symmetry θα ήταν μια από τις ανερχόμενες και υπολογίσιμες δυνάμεις του melodic death. Η συνέχειά τους δεν με είχε ενθουσιάσει, κυρίως γιατί είχα την αίσθηση ότι γράφουν μουσική κατά παραγγελία. Τραγούδια χωρίς ουσία, χωρίς συναίσθημα, με χιλιοπαιγμένες ιδέες. Όμως το "The Unseen Empire" ευτυχώς επαναφέρει την καλή άποψη που είχα γι' αυτούς. Κι αυτό γιατί επιτέλους επέστρεψε το groove και οι διασκεδαστικές εναλλαγές brutal-καθαρών φωνητικών, με τα δεύτερα μάλιστα να βρίσκονται σε  μεγαλύτερη δόση.

THE HAUNTED-UNSEEN

Eίναι τρελοί αυτοί οι Σουηδοί. Βγάζουν ποιοτική pop μουσική, αλλά και ντουζίνες μεγάλων metal συγκροτημάτων. Θα αναρωτιέστε τι σχέση μπορεί να έχει και μόνο η αναφορά της λέξης pop σε παρουσίαση δίσκου των The Haunted. Αν το έγραφα μετά το "The Haunted Made Me Do It" θα με στραβοκοιτάγατε πολλοί από εσάς. Όμως, με την έλευση του Peter Dolving στην μπάντα, το thrash\melodic death έμοιαζε πολύ περιοριστικό σαν ιδίωμα για να χωρέσει την μουσική τους ευφυία. Το "Unseen" δεν είναι για αυτούς που αγάπησαν το συγκρότημα λόγω των αλα At the Gates θεμάτων που έγραφαν οι αδελφοί Βjorler.

MERCENARY-METAMORPHOSIS

Οι Δανοί Mercenary είναι ένα πολύ καλό συγκρότημα που κατά τύχη δεν έχει αποκτήσει πρόσβαση σε μεγαλύτερα κοινά. Δίσκοι όπως τα "11 Dreams", "The Hours That Remain" και "Architect of Lies" είναι δείγματα ποιοτικού melodic death με progressive νοοτροπία και πιασάρικα power φωνητικά κυρίως στα refrains. Επίσης τα υπέροχα, αιθέρια πλήκτρα και οι ωραίες ιδέες στην παραγωγή τους κάνουν κάτι πραγματικά ξεχωριστό. Ο νέος τους δίσκος υποδηλώνει...μεταμόρφωση, κάτι που δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι συμβαίνει 100%.

BEFORE THE DAWN-DEATHSTAR RISING

Άλλη μια μπάντα από την Φινλανδία, που τα τελευταία χρόνια έχουν ανέβει σημαντικά οι μετοχές της, αφού κυκλοφόρησε μια σειρά πολύ καλών δίσκων, κάτι που πιστοποιούν και με το νέο τους πόνημα. Το "Deathstar Rising" μπορούμε να το κατατάξουμε στο μελωδικό death metal που περιέχει γενναίες δόσεις από gothic και ψήγματα από doom. Ένας συνδυασμός αρκετά διασκεδαστικός, αφού οι Before the Dawn έχουν βαριές κιθάρες και πιασάρικες μελωδίες (αλα Amorphis), hooks και refrains που μπορείς να τα τραγουδάς και να κοπανιέσαι.

SOILWORK-THE PANIC BROADCAST

Oι Σουηδοί Soilwork αμερικανοποίησαν αρκετά τον ήχο τους με τα τελευταία τους άλμπουμς, στοχεύοντας στην αντίστοιχη αγορά. Το σήμα κατατεθέν τους είναι τα γρήγορα τραγούδια με τα μελωδικά refrains. Από τους πρωτομάστορες του μελωδικού death κυκλοφόρησαν στο παρελθόν κάποιους καλούς δίσκους, αλλά το προηγούμενο "Sworn to A Great Divide" ήταν μια απογοήτευση. Το "The Panic Proadcast" αλλάζει λίγο το κλίμα, κυρίως λόγω της επιστροφής του κιθαρίστα Peter Witchers. Οι δομές των συνθέσεων παραμένουν ίδιες, με κάποια power και thrash στοιχεία να εμπλουτίζουν τον ήχο της μπάντας.

DARK TRANQUILLITY-WE ARE THE VOID

Οι Dark Tranquillity είναι μαζί με τους In Flames αυτοί που δημιούργησαν, εξέλιξαν και καθιέρωσαν τον μελωδικό death metal ήχο. Με μια δισκογραφία πραγματικά αξιοζήλευτη κάποιος θα περίμενε πως κάποτε θα κάνουν στραβοπάτημα. Κάποτε όμως γιατί οι Σουηδοί δεν το κάνουν ούτε εδώ! Εντάξει δεν καινοτομούν αυτή την φορά (κάτι που έχουν κάνει πολλάκις στο παρελθόν) αλλά δεν μας χαλάει καθόλου. Οι φοβερές κιθάρες, τα απολαυστικά solos, η black ματιά, οι gothic τζούρες και οι προβληματισμένοι στίχοι, όλα έχουν την σφραγίδα ποιότητας των D.T. Οι χαρακτηριστικές τους μελωδίες και οι δυνατοί ρυθμοί δηλώνουν βροντερό παρόν, ενώ ο Mikael Stanne με τα εκφραστικά του φωνητικά μας θυμίζει γιατί αγαπήσαμε αυτή την μπάντα.

Τα "Shadow In Our Blood" και "Dream Oblivion" είναι τυπικά τραγούδια D.T. με τις ωραίες αλλαγές και μελωδίες, το "The Fatalist" είναι σκοτεινό με τα πλήκτρα να το ανεβάζουν πολύ, το "Arkhanelsk" είναι ένα black\goth κομμάτι για τα μέτρα τους, το ομώνυμο τα σπάει, και το "Iridium" είναι ατμοσφαιρικό με τον Mikael να κάνει ορισμένα καθαρά φωνητικά. Τα refrains είναι καλοδουλεμένα (τι άλλο θα μπορούσε να είναι) αν και η αίσθηση πως κάπου τα έχουμε ξανακούσει όλα αυτά από τους ίδιους κυριαρχεί. To "We Are the Void" δεν διαφέρει ηχητικά από το "Character" ή το "Fiction", αλλά αυτό δεν είναι κακό αν το ζητούμενο είναι η καλή μουσική. Η παραγωγή είναι όπως πάντα εξαιρετική. Ως δίσκος δεν προσφέρει το κάτι παραπάνω, αλλά πρόκειται συνολικά για ένα πολύ καλό album που θ' αδικηθεί λόγω των υψηλών προσδοκιών που έχουμε ούτως ή άλλως από αυτό το σπουδαίο συγκρότημα.

SYBREED-THE PULSE OF AWAKENING

Αυτός εδώ ο δίσκος ήταν μια καλοδεχούμενη πρόταση. Συνδυασμός industrial με μελωδικό death και κάποια electro στοιχεία χρησιμοποιημένα με τον τρόπο που δίδαξαν οι Fear Factory. Βέβαια οι Sybreed κινούνται σε όλο το φάσμα του "μηχανικού" ήχου αφού οι λούπες των Ministry, η electro-pop-goth των Deathstars και τα μελωδικά περάσματα των Dark Tranquillity μοιάζουν να συρράφονται με πετυχημένο τρόπο.

THE HAUNTED-VERSUS

Οι The Haunted είναι μια μπάντα που ξέρει πολύ καλά τι κάνει. Καταφέρνει να εξελίσσει τον ήχο της, χωρίς να πέσει σε τέλμα. Μετά το πολύ καλό "The Dead Eye" που τόλμησαν να παντρέψουν το thrash με τους King Krimson μέσα απ' το δικό τους πρίσμα, επανέρχονται με έναν δίσκο που...ενάντια σε όλα είναι πάλι πολύ καλός! Μια μίξη του "rEVOLVEr" και "The Dead Eye" είναι το νέο album, αρκετά ώριμο, με τα riffs που έχουν πάντα τον πρώτο λόγο να είναι τόσο old school αλλά και μοντέρνα συνάμα.

INACTIVE MESSIAH-SINFUL NATION

Oι Inactive Messiah είναι μια ακόμη ελληνική μπάντα που συνεχώς ανεβαίνει. Μετά το "Be my Drug" όπου έπαιξαν και κάποια lives στο εξωτερικό και το οποίο περιείχε μερικά πολύ καλά κομμάτια, ήρθε η στιγμή να δούμε που το πάνε. Η αλήθεια είναι ότι το συγκρότημα έχει κάνει βήματα προόδου, χωρίς τουλάχιστον προσωπικά όμως να εντυπωσιάζομαι. Υπάρχουν μερικά αξιόλογα κομμάτια και μερικά που είναι απλά για να συμπληρώνουν τον δίσκο κι αυτό είναι το μεγάλο μείον, καθώς κατά τ' άλλα η μουσική τους έχει πράγματα να πει. Παίζουν death/black με συμφωνικά/χορωδιακά στοιχεία αλλά περισσότερο βασίζονται στα βαριά riffs και το groove, μα και μερικά αξιόλογα leads.

MERCENARY-ARCHITECT OF LIES

Οι Mercenary είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση συγκροτήματος από την Δανία. Γράφουν μουσική πολύ ποιοτική που απευθύνεται σε μεγάλο εύρος ακροατηρίου. Συνδυάζουν το power και το μελωδικό death, αλλά με μια progressive νοοτροπία χωρίς να γίνονται γραφικοί με συνθέσεις 10λεπτες κτλ... Ο νέος τους δίσκος είναι ένα χορταστικό πακέτο καλογραμμένων συνθέσεων, ωραίων μελωδιών, φανταστικών φωνητικών και σκοτεινής ατμόσφαιρας. Το προηγούμενο album τους "The hours that remain" ήταν τρομερό και είχε με μια αίσθηση διαχρονικού.

FEAR MY THOUGHTS-ISOLATION

Να τι γίνεται όταν ένα συγκρότημα αποφασίζει να απελευθερωθεί από τις φόρμες και τις επιρροές του. Δημιουργεί δίσκους σαν το "Isolation" που είναι σε θέση να απευθυνθούν σε ένα μεγαλύτερο κοινό, χωρίς να γίνονται εκπτώσεις στην ποιότητα. Οι Fear My Thoughts ξεφεύγουν απ' το κλασικό στυλ του μελωδικού death και στο νέο τους πόνημα καταφέρνουν να αξιοποιήσουν όλες τους τις επιρροές με τρόπο που έχει προσωπικότητα και δεν αντιγράφει. Έτσι εδώ υπάρχουν Opeth-ικοί ατμοσφαρικοί διάδρομοι, Mastodon-ικούς καλπασμούς στα riffs, Panter-ικά κοψίματα, τραγουδοποιία σε στυλ 70's rock αλλά και μια ατμοσφαιρική προσέγγιση του death, χωρίς να κλαψουρίζουν σαν επιτηδευμένα gothic τσουτσέκια.

IN FLAMES-A SENSE OF PURPOSE

Πόσο καιρό περιμέναμε καινούριο δίσκο απ' τους In Flames; Πάααρα πολύ! Η αλήθεια είναι ότι το"Come Clarity" δεν ήταν άσχημος δίσκος αλλά φαινόταν η συνθετική κούραση της μπάντας. A sense of purpose λοιπόν, για τους Σουηδούς που αποφάσισαν να κάνουν στροφή στο χθες, κυρίως στο "Whoracle" και "Colony" αλλά και στους μοντέρνους πειραματισμούς του "Soundtrack to your escape". Το artwork προδιαθέτει θετικά. To αποτέλεσμα; Ένας δίσκος σαφώς ανώτερος από τους 3 τελευταίους τους! Επανήλθαν οι μελωδίες, οι maiden-ιές στις κιθάρες, ενώ ο Anders Friden ακούγεται σε καλύτερη κατάσταση απ' ότι στο προηγούμενο album. Τα φωνητικά του είναι πολύ καλύτερα τόσο στα μελωδικά, όσο και στα brutal μέρη. Οι μελωδίες σε όλα τα κομμάτια είναι πολύ κολλητικές και ιδιαίτερα heavy, το groove επέστρεψε όπως έχουμε απαίτηση από μια μπάντα που μας έχει χαρίσει πορωτικές στιγμές στο παρελθόν.

ARCH ENEMY-RISE OF THE TYRANT

Οι Σουηδοί γίγαντες επιστρέφουν! Ο νέος τους δίσκος είναι ένας πολιτικός δίσκος με έμφαση στην ενότητα των metalheads. Άξιζε όμως η αναμονή γι' αυτόν; Ας πάρουμε τα πράγματα απ' την αρχή...

Οι Arch Enemy έχουν κυκλοφορήσει σπουδαίους δίσκους με αποκορύφωμα το "Anthems of Rebellion" και αυτός είναι ο τέταρτος με την Angela Gossow στα φωνητικά. Για τον προηγούμενό τους "Doomsday machine" είχαν ξοδέψει αρκετά χρήματα για την παραγωγή, ενώ είχαν πειραματιστεί αρκετά. Φέτος επιστρέφουν στα γνώριμα γι' αυτούς μονοπάτια και το αποτέλεσμα είναι ένα πάρτυ death\thrash οργασμού!