FAIR TO MIDLAND-ARROWS AND ANCHORS

Οι Fair to Midland κυκλοφορούν ένα άλμπουμ αρκετά περίπλοκο, που απαιτεί αρκετό από τον χρόνο σου. Το να τους κατατάξω κάπου είναι άκυρο, αλλά νομίζω πως ο όρος progressive rock τους ταιριάζει γάντι. Τα τραγούδια είναι καταπληκτικά, με μελωδίες υπέροχες και όμορφες αρμονίες. Η μουσική τους είναι τεχνική, αλλά και πιασάρικη ταυτόχρονα. Σ' αυτό συμβάλουν και τα φωνητικά που διαφοροποιούνται ανάλογα με την στιγμή. Τα riffs από την άλλη μοιάζουν βγαλμένα από τα καλύτερα όνειρα του ακροατή που θα κάτσει να ακούσει το "Arrows and Anchors".

 

QUEENSRYCHE-DEDICATED TO CHAOS

Kάποτε υπήρχε ένα συγκρότημα από το Seattle, που κυκλοφόρησε δίσκους-κοσμήματα για την μουσική, σαν τα "Rage for Order", "Operation Mindcrime", "Empire" και "Promised Land". Κάποτε ένα συγκρότημα μας έκανε να ανατριχιάζουμε με τραγούδια όπως τα "I Walk in the Shadows", "Eyes of a Stranger" και "Anybody Listening". Αυτό το συγκρότημα το έλεγαν Queensryche. Σήμερα ένα με το ίδιο όνομα, έχει βάλει στόχο να αμαυρώσει το όνομά τους. 

SYMPHONY X-ICONOCLAST

Οι Symphony X είναι από τα συγκροτήματα που την δεκαετία του '90 κράτησαν το λάβαρο του progressive metal ψηλά, κυκλοφορώντας δίσκους τεχνικούς και μελωδικούς που θεωρούνται κλασικοί για το είδος. Μετά από 4 χρόνια και το εξαίσιο "Paradise Lost" η πρόκληση ήταν μεγάλη. Χωρίς ποτέ να κερδίσουν εμπορικές δάφνες, οι Symphony X παραμένουν συνεπείς στο καλλιτεχνικό τους όραμα, αν και αυτή την φορά φαίνεται να ακολουθούν έστω και διστακτικά την εποχή. 

THE DEVIN TOWNSEND PROJECT-DECONSTRUCTION

Ο ανήσυχος και ιδιοφυής καλλιτέχνης που ακούει στο όνομα Devin Townsend κυκλοφορεί ένα ακόμη άλμπουμ με το project του. Πραγματικά δεν μπορείς να μαντέψεις κάθε φορά τι πρόκειται να ακούσεις κι αυτό είναι από τα μεγάλα ατού κάθε έργου του τρελο-Καναδού. Στο "Deconstruction", το πειραματικό rock, το industrial, το death, το black και η electro δεν διαχωρίζονται μεταξύ τους, αλλά φτιάχνουν ένα κράμα που αποδεικνύει ότι η μουσική είναι μία. Και όχι μόνο αυτό, αλλά υπάρχουν και εκλεκτές συμμετοχές. Διαβάστε: Mikael Åkerfeldt (Opeth), Ihsahn (ex-Emperor),Tommy Giles Rogers (Between the Buried and Me), Joe Duplantier (Gojira),Paul Masvidal (ex-Death, Cynic), Greg Puciato (The Dillinger Escape Plan),Floor Jansen (After Forever), Oderus Urungus (Gwar) και Fredrik Thordendal (Meshuggah) χαρίζουν ακόμη περισσότερη αίγλη σε ένα καταπληκτικό δημιούργημα.

BETWEEN THE BURIED AND ME-THE PARALLAX:HYPERSLEEP DIALOGUES

Ένα από τα πιο ενδαφέροντα σχήματα στην σύγχρονη -διευρυμένη- progressive σκηνή είναι σίγουρα οι Between the Buried and Me. Κι αυτό γιατί καταφέρνουν να συνδυάσουν μουσικές φαινομενικά αταίριαστες μεταξύ τους, με τρόπο εγκεφαλικό και αυθόρμητο. Στο νέο τους EP κι έχοντας αλλάξει εταιρεία μας προσφέρουν 3 συνθέσεις συνολικής διάρκειας 30 λεπτών, ντυμένες με ένα ωραίο concept. Πρόκειται για την ιστορία δυο χαρακτήρων που ζουν σε διαφορετικές πραγματικότητες, αλλά βιώνουν τις ίδιες εσωτερικές αναζητήσεις.

TESSERACT-ONE

Tι σημαίνει Tesseract ως έννοια; Είναι ο τεσσάρων διαστάσεων κύβος που συναντάται στην γεωμετρία. Λογική και χωροχρόνος λοιπόν; Στην σύγχρονη metal σκηνή, έχουν βγει πολλές ενδιαφέρουσες μπάντες που πηγαίνουν το είδος πιο πέρα, αρχίζοντας από διαφορετικές αφετηρίες και καταλήγοντας πάλι σε διαφορετικά μονοπάτια. Παραδείγματα; Μετρήστε: Meshuggah, Between the Buried and Me, Coheed & Cambria,Textures, Gojira, Protest the Hero κ.α...Χωρίς να μπαίνουν σε καλούπι οι Βρετανοί δημιουργούν πολυεπίπεδη μουσική που ξεφτιλίζει την έννοια progressive για όσους νομίζουν πως το να παίζεις 15 νότες\δευτερόλεπτο σε κάνει "προοδευτικό". Άρτια τεχνική, συνεχείς αλλαγές ρυθμών, μελωδίες που ξεπηδούν από παντού και ambient περάσματα που χρωματίζουν και δίνουν το κάτι παραπάνω. Η ατμόσφαιρα που δημιουργούν είναι ξεχωριστή και σε συνδυασμό με την φωνή του Daniel Tompkins που λειτουργεί ως χαμαιλέοντας (φοβερά τα καθαρά φωνητικά) κάνουν την όλη ακρόαση μια εμπειρία μουσικότητας.

LONG DISTANCE CALLING-LONG DISTANCE CALLING

Δεν είμαι φίλος ιδιαίτερα των instrumetal δίσκων. Παρόλο που αναγνωρίζω την ιδιαιτερότητα και την αξία τους. Όμως ακούγοντας προσεκτικά αυτό το έργο τέχνης που μας προσφέρουν οι Long Distance Calling, μπορεί και να γίνω. Η αποθέωση της ατμόσφαιρας και της μελωδίας μέσα αποκλειστικά και μόνο από riffs που ρίχνουν στο χωνευτήρι ιδέες από διάφορα είδη, όπως το post rock, το southern, το prog, το metal, από ψυχεδέλεια και κινηματογραφική μουσική. Και δημιουργείται ένα σύνολο που δεν χορταίνεις να το ακούς. Άκουσέ το σε ταξίδι στο τρένο, σε περίπατο, στο αυτοκίνητο (αρκεί να οδηγεί άλλος), στο σπίτι.

MERCENARY-METAMORPHOSIS

Οι Δανοί Mercenary είναι ένα πολύ καλό συγκρότημα που κατά τύχη δεν έχει αποκτήσει πρόσβαση σε μεγαλύτερα κοινά. Δίσκοι όπως τα "11 Dreams", "The Hours That Remain" και "Architect of Lies" είναι δείγματα ποιοτικού melodic death με progressive νοοτροπία και πιασάρικα power φωνητικά κυρίως στα refrains. Επίσης τα υπέροχα, αιθέρια πλήκτρα και οι ωραίες ιδέες στην παραγωγή τους κάνουν κάτι πραγματικά ξεχωριστό. Ο νέος τους δίσκος υποδηλώνει...μεταμόρφωση, κάτι που δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι συμβαίνει 100%.

EVERGREY-GLORIOUS COLLISION

Από τα αγαπημένα συγκροτήματα οι Σουηδοί Evergrey, καθώς διατηρούν τα υψηλά επίπεδα τραγουδοποιίας σε κάθε τους κυκλοφορία, ανεξαρτήτως της κατεύθυνσης που αποφασίζουν να ακολουθήσουν. Κι αν στις πρώτες τους κυκλοφορίες το prog\power ήταν αυτό που τους χαρακτήριζε, με το "Inner Circle" έκαναν limit up έμπνευσης  και με τις 2 προηγούμενες κυκλοφορίες μπήκαν σε πιο heavy και προσιτά μονοπάτια. Ειδικά το "Torn" ήταν ένας εξαιρετικός δίσκος που όμως δίχασε τους οπαδούς για το πόσο καλός είναι τελικά, αν και τα κατά του επιχειρήματα δεν πείθουν. Η αποχώρηση των 3/5 της μπάντας την προηγούμενη μόλις χρονιά προβλημάτισε για το τι μέλλει γεννέσθαι.

CRIPPLED BLACK PHOENIX-I, VIGILANTE

Οι Crippled Black Phoenix δεν πρόκειται ποτέ να γίνουν εμπορική μπάντα. Ούτε πρόκειται να γίνουν κάτι διαφορετικό από αυτό που θέλουν να είναι. Με το "I,Vigilante" πηγαίνουν την μουσική τους ένα βήμα (ή μήπως περισσότερα) παραπάνω. Το εισαγωγικό "Troublemaker" δείχνει ότι έχουν αλλάξει αρκετά πράγματα από την τελευταία τους κυκλοφορία, αλλά τα κύρια συστατικά του ήχου τους παραμένουν ως έχουν. Δηλαδή post rock με ψυχεδελικά στοιχεία, ουσιώδεις κιθάρες και μελωδικά φωνητικά. Αν πω ότι οι Pink Floyd έχουν "στοιχειώσει" τον δίσκο δεν θα πρωτοτυπήσω νομίζω.

MIDAS FALL-ELEVEN,RETURN AND REVERT

Aυτή την περίοδο ανακαλύπτω δίσκους και συγκροτήματα που δεν είχα προσέξει μέσα στο 2010. Ένα από αυτά είναι και οι Midas Fall. Η ακρόαση του "Eleven, Return and Revent" σημαδεύεται από την υπέροχη και ταξιδιάρικη φωνή της Elizabeth, τραγουδίστριας του γκρουπ η οποία στοιχειώνει όλα τα τραγούδια. Από την άλλη οι μελωδικές κιθάρες είναι λυρικές και τα refrains σου μεταδίδουν συναισθήματα, εικόνες, μελαγχολία, σκέψεις...Πραγματικά οι Σκωτσέζοι γράφουν μουσική, από αυτές που αποτελούν καταφύγιο και αναβλύζουν ανθρωπιά.

THE SHADOW THEORY-BEHIND THE BLACK VEIL

H επιστροφή του Devon Graves είναι καταπληκτική. Πίσω από το μαύρο πέπλο σε περιμένουν πολλές εκπλήξεις κι ένας μουσικός πλούτος που θα ανανεώσει τον νου και την καρδιά. Το "Behind the Black Veil" μπορεί να παρομοιαστεί μόνο με θεατρική παράσταση. Η μουσική είναι περιπετειώδης και κάνει το prog rock να απλώσει χέρι στο συμφωνικό metal, την folk ακόμη και την ψυχεδέλεια. Η κληρονομιά των Psychotic Waltz (κυρίως) και των Deasoul Tribe αξιοποιείται με τον καλύτερο τρόπο. Οι στίχοι ακροβατούν μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας, δημιουργώντας πολλές εικόνες στο μυαλό σου. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ΜΑΓΕΙΑ.

YAKUZA-OF SEISMIC CONSEQUENCE

Oι Αμερικανοί Yakuza είναι από τις ενδιαφέροντες πειραματικές μπάντες, από αυτές που μπορούν και δημιουργούν ιδιαίτερους δίσκους, έξω από τα τετριμμένα. Στο "Of Seismic Consequence" αδιαφορούν ξανά για τις ταμπέλες, με το κάθε τραγούδι να είναι διαφορετικό από το άλλο. Η ποικιλομορφία δεν είναι αυτοσκοπός για τους Yakuza άλλα τρόπος έκφρασης. Ακόμη και η χρήση του σαξοφώνου το μαρτυρά αυτό, προσδίδοντας μάλιστα στην ατμόσφαιρα, κάνοντας γενικά το άλμπουμ πιο "μυστηριώδες".

THE OCEAN-ANTHROPOCENTRIC

Η κολεκτίβα των The Ocean χτυπάει για δεύτερη φορά μέσα στο 2010, σκοπεύοντας να μας προβληματίσει με τα θέματα που πραγματεύεται μέσα από ένα αμάγαλμα progressive, post, sludge και hardcore(;) ήχων. Με το "Heliocentric" η αλήθεια είναι οτι απογοητεύτηκα κάπως, κάτι που ευτυχώς δεν συμβαίνει με το "Anthropocentric", το οποίο είναι λίγο πιο heavy από τον προκάτοχό του και με την έμπνευση των Γερμανών να βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα. Στιχουργικά ο δίσκος ασχολείται με θρησκευτικά και φιλοσοφικά θέματα συγκεκριμένα με την θέση του ανθρώπου στο Σύμπαν, με την μπάντα να σε στέλνει ξανά στην βιβλιοθήκη για να ψάξεις τους αδελφούς Καραμαζώφ, τον Νίτσε, την Ιερά Εξέταση και πολλά ακόμη.

KYLESA-SPIRAL SHADOW

Μετά το φοβερό "Static Tensions" οι Kylesa μας απασχολούν σχετικά σύντομα, κυκλοφορώντας νέο δίσκο, ο οποίος δεν πατάει στην επιτυχία του προηγούμενου, αλλά εξελίσσει τον ήχο του. Το "Spiral Shadow" έχει progressive διάθεση, βουτηγμένο στην ψυχεδέλεια και τον alternative (βάλε Pixies ας πούμε) ήχο, αλλά με δυνατά και εμπνευσμένα sludge riffs. Υπάρχουν εναλλαγές στους ρυθμούς και μελωδική προσέγγιση, ενώ τα τραγούδια είναι ένα κι ένα και διαφορετικά μεταξύ τους. Άλλοτε μελαγχολικά και ψυχεδελικά, άλλες φορές doom και heavy, αλλά πάντα σου κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον.

ENSLAVED-AXIOMA ETHICA ODINI

Τι κάνει μια μπάντα μεγάλη; Οι δίσκοι που κυκλοφορεί; Τα lives;  Οι δημόσιες σχέσεις; Η ιστορία τους; Ή μηπως το καλλιτεχνικό όραμα; Βέβαια μπορεί να συνδυάζονται όλα αυτά μαζί. Στην περίπτωση των Enslaved τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Η μπάντα αποφάσισε να κρατήσει τις black metal ρίζες της, πειραματιζόμενη με το progressive και το post, δημιουργώντας ατμόσφαιρα που διαφέρει από τα περισσότερα συγκροτήματα του είδους. Χαράζει δηλαδή τον δικό της δρόμο και γι' αυτό πρέπει να χαρακτηριστεί ως μεγάλη μπάντα. Με το "Vertebrae" μπόλιασαν τον ψυχεδελικό ήχο των '70s στην μουσική τους, και το "Axioma Ethica Odini" φαίνεται να τους πηγαίνει ένα βήμα παραπάνω.

KAMELOT-POETRY FOR THE POISONED

Οι Kamelot είναι από τις καλύτερες μπάντες την τελευταία δεκαετία αφού έχει δημιουργήσει όμορφους δίσκους όπως το "Black Halo" και "Ghost Opera" και δημιουργεί άλλον έναν φέτος. Oι Σουηδοί κατάφεραν να ξεφύγουν από τα κλισέ του power metal προσφέροντας συμφωνική μουσική με θεατρικότητα και συναίσθημα που πλάθει εικόνες στο μυαλό του ακροατή. Το "Poetry for the Poisoned" συνεχίζει στα ίδια επίπεδα ποιότητας με τους προκατόχους του, βρισκόμενο ένα "κλικ" πιο κάτω από το "Black Halo" και με το "Ghost Opera" να το κοντράρει. Αλλά φαίνεται πιο σκοτεινό και από τα δύο. Είναι ένα βήμα προς διαφορετική κατεύθυνση, διατηρώντας βασικά στοιχεία του ήχου τους.

MUTINY WITHIN-MUTINY WITHIN

Πολλά συγκροτήματα έχουν παρουσιαστεί κατά καιρούς ως "το μέλλον του metal". Άλλοι άξιζαν τον χαρακτηρισμό, άλλοι βασίστηκαν αποκλειστικά στην διαφήμιση και το hype που δημιουργήθηκε γύρω από το όνομά τους. Οι Mutiny Within βρίσκονται προς το παρόν σε μια ενδιάμεση κατάσταση και με το ντεμπούτο τους, δείχνουν πολύ καλά στοιχεία. Μοντέρνο metal, που διοχετεύει μέσα από την έμπνευση της μπάντας το progressive, το metalcore, ακόμη και το κλασικό heavy metal.

KIUAS-LUSTDRIVEN

Οι Kiuas από την Φινλανδία φαίνεται πως έχουν τα φόντα να αυξήσουν το κοινό τους, μάλιστα μπήκαν ακόμη και στα charts της χώρας τους. Θα έλεγα ότι συνδυάζουν το power metal, κάποια σκληρά riffs, όμορφες μελωδίες και μια επική ατμόσφαιρα που βασίζεται στα ορχηστρικά περάσματα και στα μεγαλειώδη πλήκτρα.

PAIN OF SALVATION-ROAD SALT ONE:IVORY

Οι P.O.S. dεν είναι απλά ένα progressive metal ή rock συγκρότημα. Είναι το όχημα των αναζητήσεων του Daniel Gildenlοw, είναι μια ομάδα καλλιτεχνών. Το ανήσυχο πνεύμα των οποίων φαίνεται πως υπερτερεί της ανάγκης τους για εμπορική καταξίωση ή μαζική αποδοχή. Οι P.O.S. σε πείσμα των καιρών δεν παράγουν μουσική, αλλά δημιουργούν μουσική. Δεν ανήκει το Road Salt ούτε στο metal, ούτε στο rock, ούτε πουθενά. Είναι καλή μουσική με όραμα. Κανείς δεν περίμενε αυτή την αλλαγή στον ήχο τους. Ακόμη και το εξώφυλλο που μοιάζει πολύ με το αντίστοιχο των Rainbow πριν 40 περίπου χρόνια, σου κλείνει το μάτι ότι το ρετρό εδώ θα το αγαπήσεις γιατί το αγαπάνε και οι POS.