DOOMSWORD-THE ETERNAL BATTLE

Oι Ιταλοί battle metallers διατηρώντας μια τίμια πορεία κατάφεραν να κερδίσουν πολλούς οπαδούς οι οποίοι αρέσκονται στην επική θεματολογία, αλλά και πολλούς ακόμη να τους κάνουν να παραδεχτούν την ικανότητά τους να γράφουν μουσική που να υποστηρίζει την στιχουργική θεματολογία. Έτσι τόσο το Doom, όσο και το...Sword πάντα υπήρχαν σε γενναίες δόσεις. Προς τι η εισαγωγή; Γιατί στο "The Eternal Battle" φαίνεται πως απομακρύνονται από τον ηχο που τους είχαμε συνηθίσει, αφού η Bathory ατμόσφαιρα έχει γίνει πιο εύπεπτη.

Αυτό δεν θα ήταν τόσο κακό, αν δεν έλειπαν τα leads που τόσο λατρέψαμε, αλλά και οι λεβέντικες ιαχές του Deathmaster. Η μουσική τους έχει γίνει πιο άμεση και πιο κοντά στο heavy metal, ενώ τα φωνητικά ακούγονται κάπως μονότονα, αφού δεν υπάρχει ξέσπασμα. Ίσως αυτό το στοιχείο μειώνει σημαντικά την συνολική αξία του δίσκου. Δεν ξέρω αν είναι εσκεμμένη αυτή η στροφή ή αν απλά δεν τους βγήκε, πάντως φαίνεται πως κάτι λείπει. Σίγουρα τώρα έχουν πιο πένθιμο κλίμα στις συνθέσεις, αλλά απουσιάζει η "βαρβαρότητα".

Ωραία τραγούδια δεν ξέχασαν να γράφουν και η απόδειξη είναι τα "Wrath of the Gods", "Soldier of Fortune", το ομώνυμο και το "Battle at the End of Time", τα οποία περιέχουν επικές στιγμές και σε μεταφέρουν έστω και νοερά στο πεδίο κάποιας αιώνιας μάχης, που διαδραματίζεται στο μυαλό της μπάντας. Λείπουν και οι ακουστικές κιθάρες που στα προηγούμενα άλμπουμς πρόσθεταν στον τομέα της θεατρικότητας. Αυτό αντισταθμίζεται από την φοβερή δουλειά που έχει γίνει στις ηλεκτρικές κιθάρες. Βέλη κατευθείαν στην καρδιά. Όχι ο καλύτερος δίσκος τους, όχι ο χειρότερος, αλλά εξίσου σημαντικός για την μετέπειτα πορεία τους και εξέλιξη του ήχου τους.Πάντως εύκολα σε μεταφέρουν σε άλλες εποχές.