Παρασκευή 6 Ιουνίου 2008

ΤΟ AΣΜΑ ΤΩΝ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΩΝ ΟΝΤΩΝ


Έρωτα, οίνε της ψυχής μου,
πάντα να είσαι ελεύθερος στα σύννεφα, χωρίς αλυσίδα.
Ποτέ μην ακολουθήσεις ένα λογικό μονοπάτι,
μόνο σκεπάσου με ροδοπέταλα και πολύτιμα στολίδια.


Γητευτή του ουρανού, φτερωτέ θεέ, σύντροφε της πλάνης
άρχισε το κυνήγι με τα φτερά σου ανοιχτά,
κάτω απ' την σκιά τους, ένας κόσμος που η καρδιά του διψά.
Χτίσε τους πύργους σου ανάμεσα στην καμένη γη και
φώλιασε στα ψηλά βελούδινα σύννεφα πριν αποφασίσεις
που θα μοιράσεις τα κεντριά που γίνονται γλυκά σαν το μέλι.


Τρανή ύπαρξη, ελπίδα μαζί μ' εμένα,
σε νύχτες φεγγαρολουσμένες και ηδονοστάλαχτες.
Φύλαξε τα μυστικά που ακούς μπαίνοντας στα δωμάτια των δύο
και πλάσε τα με όλους τους αναστεναγμούς.
Άναψε την φλόγα σου, γίνε το κλειδί για όποιον δεν βλέπει φως στα σκοτάδια.

12 σχόλια:

  1. Γράφεις πολύ όμορφα!Μου άρεσε πολύ το ποίημα!Έρωτας...η κινητήρια δύναμη των πάντων!Χωρίς τον έρωτα και το πάθος δεν ζεις απλώς υπάρχεις!Τυχεροί όσοι έχουν βιώσει το μοναδικό αυτό συναίσθημα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ερΑσιτεχνης ανθρωπος7 Ιουνίου 2008 στις 9:37 π.μ.

    ΔΕΝ είναι οι λέξεις, μην το πεις.'Αλλοι ευθύνονταιγια την κατάντια της αγάπης.Ίσως ο έρωτας το σώσει..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ενα Ρ. και τιποτα παραπανω..7 Ιουνίου 2008 στις 10:32 π.μ.

    Ομορφα λογια..Τελειως διαφορετικα απο μενα..μα ευτυχως..πραγματικα πολυ όμορφα..Οταν θα μαθουμε να κοιταμε το φεγγαρι και να ερωτοτροπουμε με τον ανεμο..ίσως..Τελικα η ουσια δεν μας εχει διαφυγει ακομα:)απλα δεν φανερωνεταιευκολα..ειμαστε πολλοι εκει εξω..χε!Γεια σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Νεράιδα της βροχής7 Ιουνίου 2008 στις 12:45 μ.μ.

    έτσι του ταιριάζει του έρωτα. παράλογος να είναι. νόμους να μην αψηφά παρά να συνεχίζει να πετά...φιλιά βρόχινα...:)Υ.Γ. θα είμαι και στο http://secretsandshadows.blogspot.com για βόλτες :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ακριβώς αυτό: "Ποτέ μην ακολουθήσεις ένα λογικό μονοπάτι..." Αλλά και η τελευταία σου φράση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ΣΩΜΑ ΠΟΥ ΧΟΡΕΥΕΙ8 Ιουνίου 2008 στις 4:00 π.μ.

    Άγιος ο έρωτας...Υπέροχο ποίημα...Απλά υπέροχο:-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Βασιλιάς της μοναξιάς8 Ιουνίου 2008 στις 5:23 π.μ.

    Δεν έχει αξία η μουσικήαν δε σε ταξιδεύειΔεν έχει αξία ο έρωταςάμα δε σε παιδεύει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Τα λες όλα νομίζω φίλε samael στην αρχή και το τέλος. Ο έρωτας δεν έχει λογική, ή κατ' άλλους έχει τη λογική του... παραλόγου. Και δεν είναι τίποτ' άλλο από τη φλόγα, η οποία δίνει ελπίδα και έτσι ευφραίνεται η καρδιά των ερωτευμένων...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Με το που μπαινει το καλοκαιρι, αλλαζει η διαθεση..Ολοι μας σκεφτομαστε σιγουρα πιο ερωτικα :)"γίνε το κλειδί για όποιον δεν βλέπει φως στα σκοτάδια"Ακριβως αυτο ειναι.. καλο βραδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Είναι ένα ποίημα που έχω γράψει πριν δύο χρόνια αν θυμάμαι καλά. Ευχαριστώ όλους σας που το διαβάσετε, μπήκατε στον κόπο να σχολιάσετ και για την θετική σας ενέργεια. Fall in love...all of you!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ανίκητος ο έρωτας. Πολύ ωραίο ποίημα αλήθεια .Αλλά και ο πίνακας που έβαλες με εντυπωσίασε πραγματικά. Μια καλησπέρα να πω εδώ και θα πεταχτώ πιο πάνω στην άλλη σου ανάρτηση : )

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. @roadartist:Η διάθεση είναι πάντα ανεβασμένη, τα θέματα του blog είναι άλλη περίπτωση ;)@sideras:Να' σαι καλά φίλε Sidera! Κι εμένα με εντυπωσίασε ο πίνακας γιατί συνδυάζει από μυθολογία έως Jimi Hendrix!

    ΑπάντησηΔιαγραφή