Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Quote. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Quote. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 5 Ιουλίου 2011

ΤΟ ΠΙΟΝΙ-ΚΑΒΑΦΗΣ


Πολλάκις, βλέποντας να παίζουν σκάκι,
ακολουθεί το μάτι μου ένα Πιόνι
οπού σιγά-σιγά τον δρόμο βρίσκει
και στην υστερινή γραμμή προφθαίνει.
Με τέτοια προθυμία πάει στην άκρη
οπού θαρρείς πως βέβαια εδώ θ’ αρχίσουν
οι απολαύσεις του κι οι αμοιβές του.

Κυριακή 29 Μαΐου 2011

ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΗ ΤΟΥ 2011


Ένα πρωί θ' ανοίξω την πόρτα


και θα βγω στους δρόμους
όπως και χτες...
Ένα πρωί θα ανοίξω την πόρτα
ίσα ολόισα στη φωτιά
και θα μπω όπως και χτες
φωνάζοντας "φασίστες!!
Θ' ανοίξω την πόρτα
και είναι -όχι πως φοβάμαι-
μα να, θέλω να σου πω, πως δεν πρόλαβα
και πως εσύ πρέπει να μάθεις
να μην κατεβαίνεις στο δρόμο
χωρίς όπλα όπως εγώ
- γιατί εγώ δεν πρόλαβα-
γιατί τότε θα χαθείς όπως και εγώ
"έτσι" "αόριστα"
σπασμένη σε κομματάκια
από θάλασσα, χρόνια παιδικά
και κόκκινα λάβαρα.
Ένα πρωί θ' ανοίξω την πόρτα
και θα χαθώ
με τ΄όνειρο της επανάστασης...


Κατερίνα Γώγου

Τετάρτη 19 Ιανουαρίου 2011

ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ...



"Όταν μισούμε έναν άνθρωπο, τον μισούμε για κάτι που μας θυμίζει τον εαυτό μας. Κάτι που δεν έχουμε κι εμείς μέσα μας, δεν μπορεί ποτέ να μας συγκινήσει."

Ερμαν Έσσε

Κυριακή 9 Ιανουαρίου 2011

ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ


Αν θυμάμαι καλά, κάποτε, ήταν η ζωή μου έκπαγλη
γιορτή που άνοιγαν όλες οι καρδιές καί όλα τα
κρασιά κυλούσαν.
Μια νύχτα πήρα την ομορφιά στα γόνατά μου.
Και τη βρήκα πικρή.
Και τη βλαστήμησα.
Οπλίστηκα ενάντια στη δικαιοσύνη. Δραπέτευσα.
Ω Μάγισσες, Μιζέρια, Μίσος, εσείς θα
διαφυλάξετε το θησαυρό μου.
Κατόρθωσα να σβύσω από το λογικό μου κάθε
ελπίδα ανθρώπινη.


Κυριακή 2 Ιανουαρίου 2011

Η ΔΙΑΘΗΚΗ ΜΟΥ


Αντισταθείτε
σ' αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι
και λέει: καλά είμαι εδώ.
Αντισταθείτε σ' αυτόν που γύρισε πάλι στο σπίτι
και λέει: Δόξα σοι ο Θεός .
Αντισταθείτε
στον περσικό τάπητα των πoλυκατοικιών
στον κοντό άνθρωπο του γραφείου
στην εταιρεία εισαγωγαί- εξαγωγαί
στην κρατική εκπαίδευση
στο φόρο
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.


Τετάρτη 17 Νοεμβρίου 2010

ΑΝ ΘΕΣ ΝΑ ΛΕΓΕΣΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ


Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
Δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι
για την ειρήνη και για το δίκιο.

Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις,
τα χείλια σου θα ματώσουν απ' τις φωνές

το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες -μα ούτε βήμα πίσω.

Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων

κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζεις την αδικία.

Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή.
Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια

αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται
την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις πολιτείες μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα

αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται στην νύχτα του πολέμου

έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς

εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα
θα γίνουν στάχτη κάτω απ΄ τις οβίδες.

Δεν έχεις καιρό
δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου

αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

μπορεί να χρειαστεί ν' αφήσεις τη μάνα σου,
την αγαπημένη ή το παιδί σου.

Δε θα διστάσεις.

Θ' απαρνηθείς την λάμπα σου και το ψωμί σου

θ' απαρνηθείς τη βραδινή ξεκούραση στο σπιτικό κατώφλι

για τον τραχύ δρόμο που πάει στο αύριο.

Μπροστά σε τίποτα δε θα δειλιάσεις και ούτε θα φοβηθείς.

Το ξέρω, είναι όμορφο ν' ακούς μια φυσαρμόνικα το βράδυ,
να κοιτάς εν' άστρο, να ονειρεύεσαι

είναι όμορφο σκυμμένος πάνω απ΄ το κόκκινο στόμα
της αγάπης σου

να την ακούς να λέει τα όνειρα της για το μέλλον.

Μα εσύ πρέπει να τ' αποχαιρετήσεις όλ' αυτά και να ξεκινήσεις

γιατί εσύ είσαι υπεύθυνος για όλες τις φυσαρμόνικες του κόσμου,
για όλα τ' άστρα, για όλες τις λάμπες και για όλα τα όνειρα

αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος μπορεί να χρειαστεί να σε κλείσουν φυλακή για είκοσι
ή και περισσότερα χρόνια

μα εσύ και μες στη φυλακή θα θυμάσαι πάντοτε την άνοιξη,
τη μάνα σου και τον κόσμο.Εσύ και μες απ' το τετραγωνικό μέτρο του κελιού σου θα συνεχίζεις το δρόμο σου πάνω στη γη.

Κι όταν μες στην απέραντη σιωπή, τη νύχτα θα χτυπάς τον τοίχο του κελιού σου με το δάχτυλο

απ' τ' άλλο μέρος του τοίχου θα σου απαντάει η Ισπανία.

Εσύ, κι ας βλέπεις να περνάν τα χρόνια σου
και ν' ασπρίζουν τα μαλλιά σου

δε θα γερνάς.

Εσύ και μες στη φυλακή κάθε πρωί θα ξημερώνεσαι πιο νέος

αφού όλο και νέοι αγώνες θ' αρχίζουμε στον κόσμο

αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

θα πρέπει να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό.

Αποβραδίς στην απομόνωση θα γράψεις ένα μεγάλο
τρυφερό γράμμα στη μάνα σου

θα γράψεις στον τοίχο την ημερομηνία,
τ' αρχικά του ονόματός σου και μια λέξη: Ειρήνη

σα να γραφες όλη την ιστορία της ζωής σου.

Να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό να μπορείς να σταθείς μπροστά στα έξη ντουφέκια

σα να στεκόσουνα μπροστά σ' ολάκερο το μέλλον.

Να μπορείς, απάνω απ' την ομοβροντία που σε σκοτώνει
εσύ ν' ακούς τα εκατομμύρια των απλών ανθρώπων
που τραγουδώντας πολεμάνε για την ειρήνη.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

-Τάσος Λειβαδίτης-

Δευτέρα 6 Σεπτεμβρίου 2010

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΟΜΜΑ;


ΚΟΜΜΑ= Ομάς ανθρώπων ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφιούν
εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν,
οίτινες ενούμενοι υπό ένα οιονδήποτε αρχηγόν,
ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν εις την έδραν του πρωθυπουργού,
ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι


Εμμανουήλ Ροϊδης
Έλληνας πεζογράφος και κριτικός
(1836-1904)

Τρίτη 27 Ιουλίου 2010

ΨΕΥΤΟΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Αγωνιστές (ή αντιστασιακοί ή μαχητές της ελευθερίας): Άτομα φέροντα όπλο και προκήρυξη. Μετά τη δικτατορία, από την ανάγκη μας να επινοήσουμε αντιστασιακούς, αναδείξαμε σε τέτοιους κι όλους ανεξαιρέτως τους τρομοκράτες - δικούς μας και ξένους. Έτσι την αίγλη του «αγωνιστή» κέρδισαν η 17 Νοέμβρη, ο ΙRA η ETA, η RAF, οι Ερυθρές Ταξιαρχίες, ο Μπιν Λάντεν και οποιοσδήποτε άλλος φανατικός κουμπουροφόρος σκότωνε ανυπεράσπιστους πολίτες σε δημοκρατικά καθεστώτα. Ακόμα και σήμερα επικρατεί σύγχυση - άνθρωποι ειρηνόφιλοι και προοδευτικοί γράφουν με θαυμασμό για δολοφόνους, μόνο και μόνο επειδή καλύπτουν την βία κάτω από μία οποιαδήποτε ιδεολογία. (Τελικά η βία γεννάει μόνο βία. Το μόνο επίτευγμα της 17Ν, ήταν ο «τρομονόμος»).

Από το "Ειρωνικό Νεοελληνικό Λεξικό" του Νίκου Δήμου.


Πέμπτη 13 Μαΐου 2010

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΜΑΗ


Φοβάμαι τους ανθρώπους που εφτά χρόνια έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι τίποτα και μια ωραία πρωία μεσούντος κάποιου Ιουλίου βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας "δώστε την χούντα στον λαό".


Φοβάμαι τους ανθρώπους που με καταλερωμένη τη φωλιά πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στην δική σου.


Φοβάμαι τους ανθρώπους που σου κλείναν την πόρτα μην τυχόν και τους δώσεις κουπόνια και τώρα τους βλέπεις στο Πολυτεχνείο να καταθέτουν γαρίφαλα και να δακρύζουν.


Φοβάμαι τους ανθρώπους που γέμιζαν τις ταβέρνες και τα σπάζαν στα μπουζούκια κάθε βράδυ και τώρα τα ξανασπάζουν όταν τους πιάνει το μεράκι της Φαραντούρη και έχουν και απόψεις.


Φοβάμαι τους ανθρώπους που άλλαζαν πεζοδρόμιο όταν σε συναντούσαν και τώρα σε λοιδορούν, γιατί, λέει, δεν βαδίζεις στον ίσιο δρόμο.


Φοβάμαι, φοβάμαι πολλούς ανθρώπους.


Φέτος φοβήθηκα ακόμη περισσότερο...


Μανώλης Αναγνωστάκης

Τετάρτη 5 Μαΐου 2010

ΠΕΡΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ


"Μην αμφιβάλεις για τις δυνατότητες μιας ομάδας συνειδητών και στρατευμένων πολιτών να αλλάξουν τον κόσμο. Η Ιστορία μας έχει διδάξει, ότι έτσι γίνεται."-Μάργκαρετ Μιντ, ανθρωπολόγος

Παρασκευή 23 Απριλίου 2010

ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ


Ας υποθέσουμε πως δεν έχουμε φτάσει
στο μαύρο αδιέξοδο, στην άβυσσο του νου.
Ας υποθέσουμε πως ήρθανε τα δάση
μ' αυτοκρατορικήν εξάρτηση πρωινού
θριάμβου, με πουλιά, με το φως τ' ουρανού,
και με τον ήλιο όπου θα τα διαπεράση.


Ας υποθέσουμε πως είμαστε κει πέρα,
σε χώρες άγνωστες, της δύσης, του βορρά,
ενώ πετούμε το παλτό μας στον αέρα,
οι ξένοι βλέπουνε περίεργα, σοβαρά.
Για να μας δεχθή κάποια λαίδη τρυφερά,
έδιωξε τους υπηρέτες της ολημέρα.


Ας υποθέσουμε πως του καπέλλου ο γύρος
άξαφνα εφάρδυνε, μα εστένεψαν, κολλούν,
τα παντελόνια μας και, με του πτερνιστήρος
το πρόσταγμα, χιλιάδες άλογα κινούν.
Πηγαίνουμε -- σημαίες στον άνεμο χτυπούν --
ήρωες σταυροφοόροι, σωτήρες του Σωτήρος.


Ας υποθέσουμε πως δεν έχουμε φτάσει
από εκατό δρόμους, στα όρια της σιγής,
κι ας τραγουδήσουμε, -- το τραγούδι να μοιάση
νικητήριο σάλπισμα, ξέσπασμα κραυγής --
τους πυρρούς δαίμονες, στα έγκατα της γης,
και, ψηλά, τους ανθρώπους να διασκεδάση.


Κ. Καρυωτάκης

Πέμπτη 15 Απριλίου 2010

Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2010

ΤΡΑΠΕΖΕΣ...



"Χειρότερο από το να κλέβεις μια Τράπεζα, είναι να ιδρύεις μια Τράπεζα."

-Από την "Όπερα της Πεντάρας" του Μπρεχτ.

Το αδιόρατο χιούμορ του λέει την αλήθεια.

Σύμφωνα με μια άλλη ρήση, ο τραπεζίτης είναι κάποιος που σου δίνει ομπρέλα όταν ο καιρός είναι ηλιόλουστος και σου την παίρνει πίσω όταν βρέχει...


Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2010

ΠΕΡΙ ΦΙΛΙΑΣ







"Δίνοντας υποσχέσεις κερδίζουμε φίλους, τηρώντας τες, τους κρατάμε."-ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ "

Ο καλύτερος μου φίλος είναι αυτός που φέρνει στην επιφάνεια τον καλύτερο εαυτό μου."-HENDRY FORD"

Οι ψεύτικοι φίλοι σαν τις σκιές συρρικνώνονται όταν ο ήλιος λάμπει."-ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ



"Αποκτάμε περισσότερους εχθρούς με τα λόγια μας, παρά φίλους με τα έργα μας."-ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΠΑΡΟΙΜΙΑ

"Αληθινός φίλος είναι αυτός που παραβλέπει τις αποτυχίες σου και αντέχει τις επιτυχίες σου." -DOUG LARSON

"Πραγματικός φίλος είναι αυτός που έρχεται κοντά όταν όλος ο υπόλοιπος κόσμος απομακρύνεται."-WALTER WINCHEL

"Λίγοι άνθρωποι το έχουν στην φύση τους αυτό: να τιμούν χωρίς φθόνο τον ευτυχισμένο φίλο τους."-ΑΙΣΧΥΛΟΣ

"Αν ψάχνεις για ένα φίλο, θα ανακαλύψεις ότι είναι δυσεύρετοι. Αν είσαι διατεθειμένος να είσαι φίλος, θα τους βρεις παντού."-ZIG ZIGLAR

"H φιλία είναι πλήρης απασχόληση, αν πραγματικά είσαι φίλος με κάποιον. Δεν μπορείς να έχεις πολλούς φίλους, επειδή τότε απλά, δεν είναι πραγματικοί φίλοι."-TRUMAN CAPOTE

"Ο δόλιος άνθρωπος είναι εχθρός του εαυτού του, επομένως πως μπορεί να είναι φίλος κάποιου άλλου;-ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ

"Τους φίλους να τους δοκιμάζεις"-ΘΑΛΗΣ

"Μην βιάζεσαι να κάνεις φίλους. Και αν κάνεις φίλους μην βιάζεσαι να τους αποκηρύξεις."-ΣΟΛΩΝ

"Η φιλία ενός συνετού ανθρώπου είναι πολυτιμότερη από την φιλία όλων των ανόητων."-ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ




Οι πραγματικοί φίλοι είναι δύσκολο να βρεθούν γι' αυτό και είναι πολύτιμοι. Εσείς τι εννοείται όταν αναφέρεστε στην φιλία;




Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2009

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΗΣ


Ο δρόμος της υπερβολής οδηγεί στο παλάτι της σοφίας.
Η Σύνεση είναι μια πλούσια και άσχημη γεροντοκόρη που την φλερτάρει η Ανικανότητα.
Αυτός που επιθυμεί αλλά δεν πράττει, γεννάει την πανούκλα.
Ρίξε στο ποτάμι εκείνον που αγαπάει το νερό.
Ο ηλίθιος δεν βλέπει το ίδιο δέντρο που βλέπει ο σοφός.
Αυτός που το πρόσωπό του δεν αναδίδει φως, δεν θα γίνει ποτέ άστρο.
Η Αιωνιότητα είναι ερωτευμένη με τους καρπούς του χρόνου.
Η εργατική μέλισσα δεν έχει καιρό για θλίψη.
Τις ώρες της τρέλας τις μετράει το ρολόι. Της σοφίας όμως, κανένα ρολόι δεν μπορεί να τις μετρήσει.
Οι τροφές που δεν χορταίνουν δεν πιάνονται με δίχτυ ή παγίδα.
Κανένα πουλί δεν ανεβαίνει στα ύψη, αν πετάει με τς δικές του φτερούγες.
Το νεκρό κορμί δεν παίρνει εκδίκηση για τις πληγές του.
Η πιο υψηλή πράξη είναι να επιδιώκεις μιαν άλλη.
Αν ο τρελός επέμενε στην τρέλα του θα γινόταν σοφός.
Η τρέλα είναι ο μανδύας της απάτης.
Η Ντροπή είναι ο μανδύας της Έπαρσης.
Οι φυλακές είναι χτισμένες με τις πέτρες του Νόμου, τα πορνεία με τους πλίνθους της Θρησκείας.

Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2009

ΑΡΓΟΠΕΘΑΙΝΕΙ......


«Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει.

Αργοπεθαίνει όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος προτιμά το μαύρο για το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο "ι" αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια, που μετατρέπουν ένα χασμουρητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα.

Αργοπεθαίνει όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές.

Αργοπεθαίνει όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του.

Αργοπεθαίνει όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για την τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή.

Αργοπεθαίνει όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει.

Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας».

--Pablo Nerouda--

Πέμπτη 2 Ιουλίου 2009

ΤΑ 7 ΘΑΝΑΣΙΜΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΚΟΣΜΟΥ


...Σύμφωνα με τον Γκάντι...


1. Πλούτος χωρίς εργασία
2. Απόλαυση χωρίς συνείδηση
3. Επιστήμη χωρίς ανθρωπιά
4. Γνώση χωρίς χαρακτήρα
5. Πολιτική χωρίς αρχές
6. Εμπόριο χωρίς ηθική
7. Λατρεία χωρίς θυσία


Μπορούμε να περιγράψουμε καλύτερα την κατάντια του σημερινού συστήματος; Πλούτος λίγων εις βάρος των πολλών, υπερκαταναλωτισμός, επιστήμη για την επιστήμη, γνώση που καρπώνονται λίγοι, πολιτικοί καριέρας, τουρμπο-καπιταλισμός που ισοπεδώνει ανθρώπους και περιβάλλον, θρησκείες που λειτουργούν ως γρανάζια της εξουσίας.

Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2008

ΕΣΥ ΚΙ ΕΓΩ....


...ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!

*"Είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν αγάπη μου
Να μιλώ γιά σένα καί γιά μένα.
Είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν, μ’ακούς;
Δέν έχουν εξημερωθεί τά τέρατα μ’ ακούς;
Τό χαμένο μου τό αίμα καί τό μυτερό, μ’ ακούς;
Μαχαίρι
Σάν κριάρι πού τρέχει μές στούς ουρανούς
Καί τών άστρων τούς κλώνους τσακίζει, μ’ακούς;
Είμ’ εγώ, μ’ ακούς;
Σ’ αγαπάω, μ’ακούς;"

*Απόσπασμα από το θείο ποίημα του Ο. Ελύτη, "Μονόγραμμα"

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ Σ' ΕΣΕΝΑ!

Παρασκευή 6 Ιουνίου 2008

ΤΟ AΣΜΑ ΤΩΝ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΩΝ ΟΝΤΩΝ


Έρωτα, οίνε της ψυχής μου,
πάντα να είσαι ελεύθερος στα σύννεφα, χωρίς αλυσίδα.
Ποτέ μην ακολουθήσεις ένα λογικό μονοπάτι,
μόνο σκεπάσου με ροδοπέταλα και πολύτιμα στολίδια.


Γητευτή του ουρανού, φτερωτέ θεέ, σύντροφε της πλάνης
άρχισε το κυνήγι με τα φτερά σου ανοιχτά,
κάτω απ' την σκιά τους, ένας κόσμος που η καρδιά του διψά.
Χτίσε τους πύργους σου ανάμεσα στην καμένη γη και
φώλιασε στα ψηλά βελούδινα σύννεφα πριν αποφασίσεις
που θα μοιράσεις τα κεντριά που γίνονται γλυκά σαν το μέλι.


Τρανή ύπαρξη, ελπίδα μαζί μ' εμένα,
σε νύχτες φεγγαρολουσμένες και ηδονοστάλαχτες.
Φύλαξε τα μυστικά που ακούς μπαίνοντας στα δωμάτια των δύο
και πλάσε τα με όλους τους αναστεναγμούς.
Άναψε την φλόγα σου, γίνε το κλειδί για όποιον δεν βλέπει φως στα σκοτάδια.