ΟΜΟΛΟΓΙΑ

Ναι, όταν έχεις την ασφάλεια πίσω από την οθόνη εύκολα γράφεις για ευθύνες των άλλων. Μπορείς να κρίνεις τα γεγονότα χωρίς καμία πίεση. Αλλά κι εγώ έχω ευθύνες, όπως έχουμε όλοι για αυτή την κοινωνια. Άλλος μεγαλύτερη κι άλλος μικρότερη. Αν σας τρώω πολύτιμο χρόνο από την πραγματική "ενημέρωση", μπορείτε να στραφείτε σε κάποιο άλλο blog πολιτικού κουτσομπολιού και τηλεοπτικής επικαιρότητας.

ΕΙΜΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ...

...Δεν είμαι on line! Δεν έχω προφίλ, είμαι ζωντανός!

ΕΙΣΑΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ Ή ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΑΣ;

Υπάρχουν πολλών ειδών διανοητικοί ιοί. Είναι αυτοί που παρασιτούν στο νου μας, ελέγχουν το θυμικό μας και μας μεταμορφώνουν σε υποχείριά τους. Κολλάνε όχι με την επαφή, όχι με σωματικά υγρά, όχι μέσω αέρα, ούτε με μολυσμένο νερό. Στην εποχή μας, στην χώρα μας υπάρχουν διαχωρισμοί μεταξύ "κουλτουριάρηδων" και "υπερπατριωτών". Οι μεν επιτίθενται στους δε για το ποιος είναι πιο Έλληνας, πιο πολιτισμένος και πιο άξιος συνεχιστής των αρχαίων Ελλήνων. Μάλιστα οι όροι αυτοί χρησιμοποιούνται και στην πολιτική. Δυστυχώς δεν έχει γίνει κατανοητό πως οι διαχωρισμοί κάνουν κακό σε όλους μας. Δεν με νοιάζει να λέγομαι Έλληνας, αλλά Άνθρωπος. Που κοιτάει προς τα πάνω με θάρρος. Που δεν μισεί αλλά συμπονά. Που αναγνωρίζει τα λάθη και τα ελαττώματα της φυλής του, της οικογένειάς του, του ίδιου του του εαυτού. Που βάζει κάτω τον εγωισμό του απ' τις ανθρώπινες αξίες. Που μπορεί ν' αναγνωρίσει τα θετικά του "άλλου" πέρα απ' το Εγώ του. Που μπορεί να δώσει χέρι βοηθείας όταν ο άλλος είναι στο έδαφος αντί να τον πατήσει με το γυαλισμένο του παπούτσι.

ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΠΛΑΝΗ

Λέμε ότι η τηλεόραση διαμορφώνει την κοινή γνώμη. Αν προσωπικά έχω την "δική μου γνώμη", εσύ έχεις την γνώμη σου, ποιος είναι η "κοινή γνώμη"; Αν κάποιοι επιχειρούν την διαμόρφωση της κοινής γνώμης αλλά δεν διαμορφώνουν ούτε την δική μου, ούτε την δική σου, αν εμείς έχουμε την ατομική ξεχωριστή λογική, τότε ποιός είναι "το πλήθος"; Μια απλή αντιληπτική παραδοξολογία για το σύστημα διαμόρφωσης της πραγματικότητας.

Γι' αυτό σας καλώ σε ένα αντιληπτικό παιχνίδι. Παρακολουθήστε ένα δελτίο ειδήσεων και αντιμετωπίστε το ως κάτι το προσωπικό. Ότι απευθύνεται όχι "σε εμάς", αλλά "σε εμένα".
Εξάλλου δεν υπάρχουν πολλά κανάλια, παρά μόνο Ένα. Απλά εκπέμπει σε διαφορετικές συχνότητες και παρουσιάζει μια φαινομενική διαφορετικότητα.

ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ...

Κάθομαι στον καναπέ του σαλονιού.

Είναι περασμένες 12 το βράδυ και κάνω ένα διάλειμμα από την καθημερινότητα για να αφουγκραστώ τις μακρινές φωνές από τους δρόμους, τα διαμερίσματα και τους ανθρώπους. Όσους έμειναν ως τώρα στην Αθήνα. Είναι γλυκιά νύχτα, σε αντίθεση με τις προηγούμενες κι αποφασίζω να ανέβω στην ταράτσα. Δεν ανεβαίνω συχνά και καταλαβαίνω τον λόγο. Παλιά απ' το σπίτι μου φαινόταν ακόμα κι ο Λυκαβηττός (!) τώρα μια ακατάστατη σειρά μακρόστενων κουτιών από τσιμέντο.

Όσο μεγαλώνω αντιλαμβάνομαι ότι ο κόσμος είναι ψεύτικος, φτιαγμένος στα μέτρα ανθρώπων που έπασχαν από έλλειψη γούστου και οράματος. Ο συμπολίτες μου χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: οι "έχοντες" κι οι "μη έχοντες". Περιοριστικό αλήθεια για ένα απίθανο πλάσμα όπως ο άνθρωπος. Βιώνουμε γεγονότα που δεν μας αρέσουν κι όμως αναπαυόμαστε μπροστά από την δηλητηριώδη θεομηχανή. Ο κόσμος κατάντησε βαρετός απ' αυτούς που αναγορεύουν ανώτερο σκοπό το να είσαι σαν κούκλα στην βιτρίνα και να ανήκεις στην πρώτη κατηγορία πολιτών. Εγώ, Εγώ κι Εγώ! Τι φυλακή !

ΤΡΩΚΤΙΚΑ...

Τα τρωκτικά αλλάζουν, η σήψη μένει ίδια. Υποσχέσεις άφθονες, δέσμευση καμία.

Όλα για το καλό μας χωρίς εμάς να συμμετέχουμε...
Οι αλήθειες έγιναν εικόνες στο χρωμιούχο φόντο της TV. Άκρατη υποκειμενικότητα, αποκαθήλωση ιδεών, η φαντασία χλευάζεται από στερεότυπα φορμόλης. Κουμπάροι, ανίψια και νταβατζήδες... Ολα έγινανΆνώνυμη Εταιρεία.
Κόσμος ΑΕ, Θεός ΑΕ, Ανθρωπος ΑΕ...
Ο καναπές είναι το σύμβολο της νέας εποχής...
Καναπές βολέματος, απάθειας κι ενίοτε ψυχανάλυσης.

Η σύγχρονη Ελλάδα δεν έχει να περηφανεύεται για τίποτα. Βρίσκει θαλπωρή στους επιφανείς προγόνους και σε life style ψέματα.Οι αριθμοί έγιναν περισσότεροι απ' τους ανθρώπους, τους δόθηκε η εξουσία. Η σύγχρονη Ελλάδα δεν έχει πολίτες αλλά καταναλωτές, δεν έχει άτομα αλλά τηλεθεατές. Ψάχνουν τα αντίδοτα για τους φόβους τους σε γυαλιά ηλίου, επώνυμες μάρκες, hot lines, κινητά και ψεύτικα είδωλα. Μόνο όταν διαταραχθεί η γαλήνη στον μικρόκοσμό τους αντιδρούν. Η ευδαιμονία του νεοέλληνα είναι πλαστή, ψηφιακή και δανεική.Τα προσωπεία έγιναν συνήθεια και πλέον δεν κρύβουν πρόσωπα πίσω τους.Λόγια σε συσκευασίες για να σπάνε την πλήξη, χαρμόσυνος λήθαργος κι ευλογημένη άγνοια. Ελλάδα..."η χώρα των νοικοκυραίων" που θέλει την ησυχία της, έχασε τα συλλογικά οράματα, γιουχάρει τους νέους για την τόλμη τους και συγχέει την πολιτική με τους πολιτικούς.
Πόζα...γυαλιστερές αυταπάτες για περιοδικά.
Ανορεξία...αδύνατες επιθυμίες,σχεδόν σκελετωμένες.
Παχυσαρκία...υπερτροφική αποξένωση.
Δάνεια, τροφή για το απύθμενοΕγώ. Δάνεια για μάσκες και ρόλους.
Δανεικές ζωές που σβήνουνμπροστά στην μικρή οθόνη. Κι άλλη πόζα.Ποινικοποίηση της διαφορετικότητας, εύκολη κριτική από ειδικευμένους άσχετους. Ο δείκτης κι η κουκούλα, εμβλήματα προστασίας του κοπαδιού. Πολίτες της κλειδαρότρυπας, του μπανιστηριού, με λίγη άποψη, λίγη αντίδραση, λίγα όνειρα, όλα λίγα...Λόγια προβαρισμένα στον καθρέφτη, από πολιτικούς που ξετυλίγουν λογύδρια μέσα στο ωφελιμιστικό τους κουκούλι, με παντελή έλλειψη φιλοδοξίας.Εκκλησία...ο αντιπρόσωπος του Θεού του χρήματος , αναπαράγει το σκοταδιστικό πνεύμα και πείθει τους πιστούς πως το να χαριεντίζονται εν εθελοτυφλία είναι ηδονιστικό. Νεοεθνικισμός, ξενοφοβία μισαλλοδοξία...μα απ' αυτό που φοβάται κανείς πιο πολύ, δεν ξεφεύγει ακόμα κι όταν πέφτει για ύπνο. Ελλάδα...η χώρα των χαμένων ευκαιριών...
Τα τρωκτικά ροκανίζουν ακόμα την υπομονή όσων κάνουν την πιο επαναστατική πράξη που έμεινε...ΤΗ ΣΚΕΨΗ!