ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ...

Κάθομαι στον καναπέ του σαλονιού.

Είναι περασμένες 12 το βράδυ και κάνω ένα διάλειμμα από την καθημερινότητα για να αφουγκραστώ τις μακρινές φωνές από τους δρόμους, τα διαμερίσματα και τους ανθρώπους. Όσους έμειναν ως τώρα στην Αθήνα. Είναι γλυκιά νύχτα, σε αντίθεση με τις προηγούμενες κι αποφασίζω να ανέβω στην ταράτσα. Δεν ανεβαίνω συχνά και καταλαβαίνω τον λόγο. Παλιά απ' το σπίτι μου φαινόταν ακόμα κι ο Λυκαβηττός (!) τώρα μια ακατάστατη σειρά μακρόστενων κουτιών από τσιμέντο.

Όσο μεγαλώνω αντιλαμβάνομαι ότι ο κόσμος είναι ψεύτικος, φτιαγμένος στα μέτρα ανθρώπων που έπασχαν από έλλειψη γούστου και οράματος. Ο συμπολίτες μου χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: οι "έχοντες" κι οι "μη έχοντες". Περιοριστικό αλήθεια για ένα απίθανο πλάσμα όπως ο άνθρωπος. Βιώνουμε γεγονότα που δεν μας αρέσουν κι όμως αναπαυόμαστε μπροστά από την δηλητηριώδη θεομηχανή. Ο κόσμος κατάντησε βαρετός απ' αυτούς που αναγορεύουν ανώτερο σκοπό το να είσαι σαν κούκλα στην βιτρίνα και να ανήκεις στην πρώτη κατηγορία πολιτών. Εγώ, Εγώ κι Εγώ! Τι φυλακή !



Η ευτυχία δεν κρύβεται σε μια "ροζ" κοινωνία που κάνει σαν την ηθική μεσήλικη γυναίκα, αλλά που στο δωμάτιό της έχει συλλογή δονητών. Τα ομορφότερα πράγματα στην ζωή είναι ανιδιοτελή. Ωστόσο ο καθένας καταβάλει προσπάθειες για να υποδυθεί τον ρόλο του πειστικά και κατά το αποδεκτό. Μοναδική επανάσταση κατάντησε το να σηκωθεί απ' τον καναπέ για ν' αλλάξει κανάλι, μόνος θρίαμβος η επίσκεψη σ' ένα πολυκατάστημα-στρατόπεδο συγκέντρωσης.

Η Ελλάδα, η χώρα μου πλήττει...η χώρα των χαμένων ευκαιριών.
Η έλλειψη αυθεντικότητας, κι ο πιθηκισμός είναι ο κανόνας κι όχι η εξαίρεση. Στους δρόμους των ελληνικών πόλεων σέρνονται καταθλιπτικά όντα, με υπερτροφικό σώμα και Εγώ, που μοιάζουν απελπιστικά μεταξύ τους , με σβησμένα μάτια που προσκυνούν τα τοτέμ που τους χτίζει η τηλεόραση και το θλιβερό ελληνικό star-system. Η ελευθερία τους είναι ανάπηρη, αφού την εξομοιώνουν με την αγορά του επόμενου καταναλωτικού αγαθού.

Μια χώρα δημογραφικά γερασμένη, με νέους που σε λίγα χρόνια θα δουλεύουν για να συντηρούν την γεροντοκρατία. Ο λαικός πολιτισμός διασύρθηκε και βιάστηκε από τους γυφτομπουζουκτζήδες, τα "αμερικανάκια", τους κλώνους των realities και αφασικά μαλάκια που καταπίνουν την σήψη. Οι πολίτες μετατράπηκαν σε target group, και το δικαίωμα στην κατανάλωση, άντε και στην ψήφο(κάτι που συνιστά το μπανιστήρι της πολιτικής απ' την κλειδαρότρυπα κι όχι υπεύθυνη συμμετοχή) είναι ότι τους απέμεινε και μεγαλώνει την παθητικότητά τους και μετατρέπονται σε zombies!
Όντα που ζουν με πλαστικό χρήμα.

Η εύρεση εργασίας είναι πλέον λαχέιο, η εργασία μετατράπηκε σε απασχόληση, οι εργαζόμενοι είδος πορος ενοικίαση παρακολουθούν ως κομπάρσοι.
Τα πτυχία έγιναν ευτελή και τα δικαιώματα που κερδίθηκαν με ιστορικό κόπο απειλούνται.
Το δημόσιο γέμισε με παράσιτα, οι κομπιναδόροι κι οι τιποτολόγοι θεωρούνται επιτυχημένοι. Λίγοι πιστεύουν στην πολιτική ως μέσο αλλαγής, οι διανοούμενοι φαίνεται -πλην ελαχίστων- να συμβιβάστηκαν ή να μπήκαν στο περιθώριο.

Ένα "χριστοδουλικό" υπόστρωμα συμβιώνει με τον απέραντο καταναλωτισμό. Η επιβράβευση της μετριότητας κι η απουσία κοινωνικής μόρφωσης και κριτικής σκέψης έγιναν συνήθεια.
Οι συνωμοσιολάγνοι κι οι ελλαδέμποροι ανακαλύπτουν ψεύτικους εχθρούς, εικονικά σενάρια και προτείνουν μια μεταφυσική φυγή, υποβοηθούμενοι από φασιστοειδή θρησκόληπτους που αναπολούν τον Μεσαίωνα.

Γύρω μοναξιά που βουλιάζει στα απόνερα των εφήμερων σχέσεων και φοράει αυστηρά προσωπεία.Οι άνθρωποι έχασαν το νόημα μέσα στον ψεύτικο πολιτισμό που έχτισαν. Η καταπίεση των επιθυμιών τους τους έκανε ν' αναζητούν έναν Παράδεισο που ποτέ δεν υπήρξε.

Ήρθε η ώρα να κατέβω πάλι κάτω, τα φώτα της πόλης μου γνέφουν συνθηματικά...
Ο ρομαντικός του 21ου αιώνα δεν είναι μόνος, απλά δεν έχει βρει τους υπόλοιπους που μαζί θα χτίσουν τα θεμέλια μιας επανάστασης απ' τις πέτρες που θα πετάξουν όσοι αδυνατούν να τους καταλάβουν. Όπως θα έλεγε ο O. Wilde κανένας χάρτης δεν αξίζει αν δεν υπάρχει μέσα του η Ουτοπία. Οπότε ακόμα ελπίζω...Ίσως γι' αυτό μελαγχολώ βλέποντας την εικόνα της χώρας μου, που την αγαπώ.
Καληνύχτα...